De São Paulo a Belém
Deu um arrocho no peito, eu fiquei apavorado
São Paulo ficou pequena, oh lugarzinho abafado
Peguei a Via Anhanguera, e a coisa ficou pior
Quando passei em Campinas, dava pena, dava dó
No trevo de Americana, pensei: Não vou aguentar
De Limeira até Araras, fui chorando sem parar
Numa parada em Leme, dei um alô à plateia
Foi lá em Pirassununga, que eu tive uma boa ideia
De parar em Ribeirão, tomar um chopp gelado
De lá eu passei em Franca, comprei uma bota invocada
E na festa de Barretos, cheguei muito apaixonado
A saudade é um prego, coração é um martelo
Fere o peito e dói na alma e vai virando um flagelo
A saudade é um prego, coração é um martelo
Fere o peito e dói na alma e vai virando um flagelo
A saudade é um prego, coração é um martelo
Fere o peito e dói na alma, e vai virando um flagelo
A saudade é um prego, coração é um martelo
Fere o peito e dói na alma, e vai virando um flagelo
De Uberaba a Uberlândia, fui contemplando a beleza
Dando um tapa na saudade, ouvindo moda sertaneja
Cidade de Araguari, do meu pranto era a prova
Fui curar minha ressaca, nas águas de Caldas Novas
Tem coisas que a gente pensa, coração fica doente
Pensei na Lua de mel na pousada do Rio Quente
E no trevo de Morrinhos, chorando igual criança
De encontrá-la em Goiânia, eu vou cheio de esperança
E se na linda Goiânia, eu não encontrar ninguém
Amanhã bem cedo eu sigo, com destino a Belém
Vou até no fim do mundo, mas quero encontrar meu bem
A saudade é um prego, coração é um martelo
Fere o peito e dói na alma, e vai virando um flagelo
A saudade é um prego, coração é um martelo
Fere o peito e dói na alma, e vai virando um flagelo
A saudade é um prego, coração é um martelo
Fere o peito e dói na alma, e vai virando um flagelo
A saudade é um prego, coração é um martelo
Fere o peito e dói na alma, e vai virando um flagelo
Van São Paulo naar Belém
Er kwam een druk op mijn borst, ik raakte in paniek
São Paulo voelde klein, oh benauwd plekje hier
Ik nam de Via Anhanguera, en het werd alleen maar erger
Toen ik in Campinas kwam, deed het pijn, wat een verdriet
Bij het kruispunt van Americana dacht ik: Dit hou ik niet vol
Van Limeira tot Araras, huilde ik zonder stop
Bij een pauze in Leme, groette ik het publiek
Het was in Pirassununga, dat ik een goed idee kreeg
Om te stoppen in Ribeirão, een koud biertje te nemen
Van daar ging ik naar Franca, kocht een gave laars
En op het feest in Barretos, kwam ik heel verliefd aan
De heimwee is een spijker, het hart is een hamer
Het verwondt de borst en doet pijn in de ziel, en wordt een kwelling
De heimwee is een spijker, het hart is een hamer
Het verwondt de borst en doet pijn in de ziel, en wordt een kwelling
De heimwee is een spijker, het hart is een hamer
Het verwondt de borst en doet pijn in de ziel, en wordt een kwelling
De heimwee is een spijker, het hart is een hamer
Het verwondt de borst en doet pijn in de ziel, en wordt een kwelling
Van Uberaba naar Uberlândia, bewonderde ik de schoonheid
Een klap voor de heimwee, luisterend naar de countrymuziek
Stad Araguari, was het bewijs van mijn tranen
Ik ging mijn kater genezen, in de wateren van Caldas Novas
Er zijn dingen waar je over nadenkt, het hart wordt ziek
Ik dacht aan de huwelijksreis in de pousada van Rio Quente
En bij het kruispunt van Morrinhos, huilend als een kind
Als ik haar in Goiânia vind, ga ik vol hoop
En als ik in het mooie Goiânia niemand vind
Ga ik morgen vroeg verder, met bestemming Belém
Ik ga tot het einde van de wereld, maar ik wil mijn lief vinden
De heimwee is een spijker, het hart is een hamer
Het verwondt de borst en doet pijn in de ziel, en wordt een kwelling
De heimwee is een spijker, het hart is een hamer
Het verwondt de borst en doet pijn in de ziel, en wordt een kwelling
De heimwee is een spijker, het hart is een hamer
Het verwondt de borst en doet pijn in de ziel, en wordt een kwelling
De heimwee is een spijker, het hart is een hamer
Het verwondt de borst en doet pijn in de ziel, en wordt een kwelling
Escrita por: NILMA / Pinochio