Frio da Madrugada
Sei que você quer voltar
Quem sou eu pra recusar?
O amor supera tudo
Preciso do teu olhar
Não tenha medo da sorte
Ela não vai castigar
Quem ama sempre perdoa
Por isso vou perdoar
O frio da madrugada, já surrou meu corpo
Nesta cidade, quase fiquei louco
Saudade é fogo e vai queimando aos poucos
O coração
Sozinho na madrugada, já briguei com a sorte
Falei com meu Deus, por que não mande a morte?
Sem esse amor
Nada mais importa, a vida perde a razão
Não tenha medo da sorte
Ela não vai castigar
Quem ama sempre perdoa
Por isso vou perdoar
O frio da madrugada já surrou meu corpo
Nesta cidade quase fiquei louco
Saudade é fogo e vai queimando aos poucos
O coração
Sozinho na madrugada, já briguei com a sorte
Falei com meu Deus, por que não mande a morte?
Sem esse amor
Nada mais importa, a vida perde a razão
O frio da madrugada já surrou meu corpo
Nesta cidade quase fiquei louco
Saudade é fogo e vai queimando aos poucos
O coração
Sozinho na madrugada, já briguei com a sorte
Falei com meu Deus, por que não mande a morte?
Sem esse amor
Nada mais importa, a vida perde a razão
Kou van de Nacht
Ik weet dat je wilt terugkomen
Wie ben ik om dat te weigeren?
De liefde overwint alles
Ik heb je blik nodig
Wees niet bang voor het lot
Het zal je niet straffen
Wie liefheeft, vergeeft altijd
Daarom ga ik vergeven
De kou van de nacht heeft mijn lichaam al geslagen
In deze stad ben ik bijna gek geworden
Gemis is vuur en het brandt langzaam
Het hart
Alleen in de nacht heb ik al met het lot gevochten
Ik sprak met mijn God, waarom stuur je de dood niet?
Zonder deze liefde
Telt niets meer, het leven verliest zijn reden
Wees niet bang voor het lot
Het zal je niet straffen
Wie liefheeft, vergeeft altijd
Daarom ga ik vergeven
De kou van de nacht heeft mijn lichaam al geslagen
In deze stad ben ik bijna gek geworden
Gemis is vuur en het brandt langzaam
Het hart
Alleen in de nacht heb ik al met het lot gevochten
Ik sprak met mijn God, waarom stuur je de dood niet?
Zonder deze liefde
Telt niets meer, het leven verliest zijn reden
De kou van de nacht heeft mijn lichaam al geslagen
In deze stad ben ik bijna gek geworden
Gemis is vuur en het brandt langzaam
Het hart
Alleen in de nacht heb ik al met het lot gevochten
Ik sprak met mijn God, waarom stuur je de dood niet?
Zonder deze liefde
Telt niets meer, het leven verliest zijn reden