Terapia
La madrugada dejó tu sombra sobre el ventanal
La lluvia hablaba como si supiera dónde estás
Quise alcanzarte entre las luces de la ciudad
Pero el silencio siempre llegó un paso detrás
Y si el cielo aprendiera a recordar
Seguro dibujaría tu nombre sobre el mar
Llévame donde la noche pierde el color
Déjame flotando dentro de tu voz
Quiero creer que aún existe un lugar
Donde el tiempo no nos pueda separar
Las avenidas guardan el eco de tu caminar
Cada semáforo parece quererme regresar
Hay un universo escondido en tu mirar
Y yo girando como un planeta sin gravedad
Aunque el viento borre todo alrededor
Hay algo tuyo que nunca se apagó
Llévame donde la noche pierde el color
Déjame flotando dentro de tu voz
Quiero creer que aún existe un lugar
Donde el tiempo olvide como terminar
Si alguna estrella cae sobre el jardín
Voy a pedirle que te devuelva hasta mí
Si el amanecer nos vuelve a despertar
Quédate un instante más sin decir nada
Llévame hasta el borde del amanecer
Déjame perderme otra vez en tu piel
Si todo acaba que termine junto a ti
Porque el silencio también aprendió
A pronunciarte antes que yo
Therapie
De ochtend liet jouw schaduw achter op het raam
De regen sprak alsof hij wist waar je bent
Ik wilde je bereiken tussen de lichten van de stad
Maar de stilte kwam altijd een stap achteraan
En als de lucht zou leren herinneren
Zou hij zeker jouw naam op de zee tekenen
Neem me mee waar de nacht zijn kleur verliest
Laat me drijven binnen jouw stem
Ik wil geloven dat er nog een plek is
Waar de tijd ons niet kan scheiden
De straten bewaren de echo van jouw stappen
Elke verkeerslicht lijkt me terug te willen sturen
Er is een universum verborgen in jouw blik
En ik draai als een planeet zonder zwaartekracht
Ook al veegt de wind alles om me heen weg
Er is iets van jou dat nooit doofde
Neem me mee waar de nacht zijn kleur verliest
Laat me drijven binnen jouw stem
Ik wil geloven dat er nog een plek is
Waar de tijd vergeet hoe het moet eindigen
Als er een ster valt over de tuin
Zal ik vragen dat hij je weer naar mij terugbrengt
Als de dageraad ons weer wakker maakt
Blijf dan nog een moment zonder iets te zeggen
Neem me mee tot de rand van de dageraad
Laat me weer verdwalen in jouw huid
Als alles eindigt, laat het dan eindigen bij jou
Want de stilte heeft ook geleerd
Jou uit te spreken voordat ik dat deed