To Them These Streets Belong TRADUCCIÓN - Rise Against (Impressão)

To Them These Streets Belong

so look in my eyes, what will you leave behind once you've gone? (so precious)

you got what you came for now I think it's time to move on (when will you say)

but these ghosts come alive like water and wine

walk through these streets singing songs and carrying signs,

to them these streets belong

my atonement lasts the best part of eternity (eternity)

ran out of hands to count the sin that breeds inside of me (inside of me)

not this hate but the loneliness has left me here into this mess of

my hands are soaking in the blood of angels

on broken wings, they collapse (will I see the break of day!)

dark clouds exploded and torrents of rain fell

all these lost halos wash away

head hung from shame we bear a weight that brings me to a crawl (to a crawl)

these years of longing tell of decades of unanswered calls (unanswered calls)

for a change, cause everyday we slip and fall

kicked while were down, our fists clenched into a ball

my hands are soaking in the blood of angels

on broken wings, they collapse (will I see the break of day!)

dark clouds exploded and torents of rain fell

all these lost halos wash away

so look in my eyes, what will you leave behind once you've gone? (so precious)

you got what you came for now i think it's time to move on (when will you say)

but these ghosts come alive like water and wine

walk through these streets singing songs and carrying signs

to them these streets belong

Deze Straten Behoren Tot Hen

kijk in mijn ogen, wat laat je achter als je weg bent? (zo kostbaar)

je hebt gekregen wat je kwam halen, nu denk ik dat het tijd is om verder te gaan (wanneer ga je zeggen)

maar deze geesten komen tot leven als water en wijn

loop door deze straten, zing liedjes en draag borden,

voor hen behoren deze straten toe

mijn boetedoening duurt de beste tijd van de eeuwigheid (eeuwigheid)

ik heb geen handen meer om de zonden te tellen die binnenin mij woeden (binnenin mij)

niet deze haat, maar de eenzaamheid heeft me hier in deze puinhoop achtergelaten van

mijn handen zijn doorweekt met het bloed van engelen

op gebroken vleugels vallen ze (zal ik de dageraad zien!)

donkere wolken explodeerden en stortbuien vielen

al deze verloren halo's worden weggespoeld

hoofd gebogen van schaamte dragen we een gewicht dat me naar de grond brengt (naar de grond)

deze jaren van verlangen vertellen over decennia van onbeantwoorde oproepen (onbeantwoorde oproepen)

voor verandering, want elke dag glijden we en vallen we

getrapt terwijl we beneden zijn, onze vuisten gebald tot een bal