Restless World
I fell for the bait again
A fork in the road and one never ends
And upon those stones I lay out alone to find you
And a whisper like leaves in the wind
An air so pure it could wash away sin
A message like a stranger we take kind to
In the night it sings to me
As I fall asleep
Each breath slower than the last
A sweet, low tide recedes
We can almost hear the choir
Echoing down streets on fire
Singing
Keep calm, restless world, this too shall pass
Are we all failures in disguise?
For the dream we brought to life
From behind our name in lights
Our shadows cast
But will they last?
It's not that I don't believe
It's just that I'm so afraid to bleed
If we could just stay on the mountain path, over debris
So I can breathe again
So we can live like we lived back then
When these lakes were only puddles
And these monsters were still men
'Cause we are but saddled horses
And they bet on every race
But there's contempt bred in the stallion
For the man that calls its name
We can almost hear the choir
Echoing down streets on fire
Singing
Keep calm, restless world, this too shall pass
Are we all failures in disguise?
For the dream we brought to life
From behind our name in lights
Our shadows cast
And feet don't fail me now
There's a broken lonely town
Waiting somewhere down this empty road
And lungs please don't give out
Words I whisper, sometimes shout
And until they're heard
I'm never going home
I fell for the bait again
Onrustige Wereld
Ik viel weer voor de lokaas
Een splitsing op de weg en eentje eindigt nooit
En op die stenen lig ik alleen om jou te vinden
En een fluistering als bladeren in de wind
Een lucht zo puur dat het zonden kan wegwassen
Een boodschap als een vreemde die we vriendelijk benaderen
In de nacht zingt het voor mij
Terwijl ik in slaap val
Elke ademhaling langzamer dan de laatste
Een zoete, lage vloed trekt zich terug
We kunnen de koor bijna horen
Echoën door straten in brand
Zingend
Blijf kalm, onrustige wereld, dit zal ook voorbijgaan
Zijn we allemaal mislukkingen in vermomming?
Voor de droom die we tot leven brachten
Achter onze naam in lichten
Onze schaduwen geworpen
Maar zullen ze blijven?
Het is niet dat ik niet geloof
Het is gewoon dat ik zo bang ben om te bloeden
Als we gewoon op het bergpad konden blijven, over het puin
Zodat ik weer kan ademen
Zodat we kunnen leven zoals we toen leefden
Toen deze meren nog maar plassen waren
En deze monsters nog steeds mannen waren
Want we zijn maar gezadelde paarden
En ze wedden op elke race
Maar er is minachting gekweekt in de hengst
Voor de man die zijn naam roept
We kunnen de koor bijna horen
Echoën door straten in brand
Zingend
Blijf kalm, onrustige wereld, dit zal ook voorbijgaan
Zijn we allemaal mislukkingen in vermomming?
Voor de droom die we tot leven brachten
Achter onze naam in lichten
Onze schaduwen geworpen
En voeten, laat me nu niet in de steek
Er is een gebroken eenzame stad
Die ergens wacht aan deze lege weg
En longen, geef alsjeblieft niet op
Woorden die ik fluister, soms schreeuw
En totdat ze gehoord worden
Ga ik nooit naar huis
Ik viel weer voor de lokaas