Ons geheim
Al had ik duizendmaal gewild
Dat ik de mensen kon vertellen
Wie jij bent en wat je bent
Ze kunnen toch alleen maar tellen
Met hun ijselijk verstand
Ongrijpbaar voor jouw kinderhand
Al had ik duizendmaal gewild
Dat ik jouw kleuren kon bewijzen
Want voor mij ben jij zo mooi
Maar zij zien alleen het grijze
Moet de wereld echt zo klein
En zo onzinnig, onzinnig, zinnig zijn
Alsof je van een veld vol bloemen
Alleen het aantal op kunt noemen
Laat jouw schoonheid dan maar naamloos zijn
En wie je bent, en wie je bent, en wie je bent
Blijft ons geheim
Nuestro secreto
Aunque mil veces hubiera deseado
Poder contar a la gente
Quién eres y qué eres
Ellos solo pueden contar
Con su mente helada
Inalcanzable para tu mano infantil
Aunque mil veces hubiera deseado
Poder demostrar tus colores
Porque para mí eres tan hermosa
Pero ellos solo ven lo gris
¿Debe el mundo ser realmente tan pequeño
Y tan absurdo, absurdo, sensato?
Como si de un campo lleno de flores
Solo pudieras contar la cantidad
Deja que tu belleza sea sin nombre
Y quién eres, y quién eres, y quién eres
Permanece nuestro secreto