395px

Porque no está bien

Robert Long

Want het is niet goed

Kijk hoe het begint
Ademloos verkennen
Worstelen en wennen
Blij zijn als een kind
Nooit meer zal de zomernacht zo zwoel zijn
Nooit bedenk je zulke woorden weer
Die volmaakt de taal van je gevoel zijn
Als die avond van de eerste keer
Dromen bij de vleet
Grootste perspectieven
Eeuwige gelieven schitterend en wreed
Want het is niet goed dat de mens alleen is
Als je dat maar weet

Kijk waar het toe leidt
Hoe de dromen slijten
Wensen en verwijten
Groeien met de tijd
Als de banden meer en meer gaan knellen
Tot je ze verbreekt zo nu en dan
En er valt steeds minder te vertellen
Tot er niets meer vanzelf spreken kan
Langzaam draai je dol
En van alles-delers
Wordt je tegenspelers
In een Grand-grignol
Maar het is niet goed dat de mens alleen is
Dus je houdt nog vol

Kijk hoe het verzandt
Blijvend onbegrepen
Vastgelopen schepen
Ieder op zijn strand
Als je voor je bitteren gedachten
Eindelijk de formulering vindt
Niets meer over, niets meer te verwachten
Niets wat je nog aan die ander bindt
En de tijd is daar
Dat je moet gaan kiezen
Om te gaan verliezen
Alles en elkaar
Nee het is niet goed dat de mens alleen is
Maar het is wel waar

Porque no está bien

Mira cómo comienza
Explorando sin aliento
Luchando y acostumbrándose
Feliz como un niño
Nunca más la noche de verano será tan sofocante
Nunca más pensarás esas palabras de nuevo
Que son perfectas para expresar tus sentimientos
Como aquella noche de la primera vez
Sueños a montones
Grandes perspectivas
Amantes eternos brillantes y crueles
Porque no está bien que el hombre esté solo
Si tan solo lo supieras

Mira a dónde lleva
Cómo los sueños se desgastan
Deseos y reproches
Crecen con el tiempo
Cuando los lazos aprietan más y más
Hasta que los rompes de vez en cuando
Y hay cada vez menos que contar
Hasta que ya nada puede expresarse naturalmente
Poco a poco te vuelves loco
Y de compañeros de todo
Se convierten en tus contrincantes
En un gran guignol
Pero no está bien que el hombre esté solo
Así que sigues resistiendo

Mira cómo se desmorona
Permaneciendo incomprendido
Barcos varados
Cada uno en su playa
Cuando para tus pensamientos amargos
Finalmente encuentras las palabras adecuadas
Ya no queda nada, nada más que esperar
Nada que te siga uniendo a esa persona
Y llega el momento
De que debes elegir
Para perderlo todo
Todo y a todos
No está bien que el hombre esté solo
Pero es la realidad

Escrita por: