Moeders
Mevrouw van Zetten uit de derde Helmutstraat
Werd op een morgen uit haar dromen opgeschrikt
Omdat de voordeur uit z'n hengsels werd gewrikt
En een paar mannen, voor ze wist wat er gebeurde
Haar oudste jongen zomaar in een auto sleurden
Eerst was ze bang en werd daarna ontzettend kwaad
Ze holde zo in haar peignoir die auto na over de straat
Maar dat was zinloos, ze was te oud
En de politie liet het hele voorval koud
Die moesten lachen om die gekke ouwe vrouw in nachtgewaad
Nog een geluk dat men 't mens niet eens bekeurde
refren':
Hoe zou dat zijn in Nederland
Als je zou lezen in de krant
Er loopt een groepje dwaze moeders op de dam
Ze lopen rond 't monument
En de politie maakt bekend
Dat ze niet goed bij hun verstand zijn
En een bedreiging voor ons land zijn
En dat Moskou ze betaalt
Voor al hun leugens en gezwamamamamamamamamam
Mevrouw de Korte had in feite nog geluk
Die zag haar man en ook haar zoon tenminste terug
Haar man met negen kogelgaten in z'n rug
Ze vond 'm pas na weken zoeken, vragen, kijken
Tussen een stapel min of meer vergane lijken
Waar ook haar zoon lag, al z'n ledematen stuk
En mevrouw Leenders werd krankzinnig en is alle dagen druk
Met informeren op 't stadhuis
En lange brieven schrijven aan 't Rode Kruis
En 's avonds zit ze in de keuken op een harde, houten kruk
Met haar hand over een fotootje te strijken
refren'
Mevrouw Verwijen is er getuige van geweest
Hou men haar dochter, die een baby in zich droeg
Heeft ondervraagd, ze was erbij toen men haar sloeg
En ze moest zien hoe ze een hoek in werd gesmeten
Waar met een bajonet haar buik werd stukgereten
Gewoon geslacht, zoals ze ook doen met een beest
Het zou me nauwelijks verbazen als je op een morgen leest
Dat dat ook hier kan, dat 't gebeurt
En dat er mensen uit hun huis worden gesleurd
We zijn er allemaal al honderd keer getuige van geweest
En zeggen toch weer steeds "ik heb het niet geweten"
U hebt gelijk, mevrouw, meneer
Al die ellende elke keer
Je doet 'r toch niks aan
Ik zou niet weten wat
Want onze eigen maatschappij
Die is voor mensen zoals wij
Al even moeilijk en ondankbaar
Zoek 't maar uit, ze gaan d'r gang maar
Ik heb m'n dagelijkse portie wereldleed wel weer gehad
Mamans
Madame van Zetten de troisième Helmutstraat
Fut réveillée un matin de ses rêves
Parce que la porte d'entrée fut arrachée de ses gonds
Et quelques hommes, avant qu'elle ne comprenne ce qui se passait
Traînèrent son fils aîné dans une voiture
D'abord elle avait peur puis elle devint furieuse
Elle courut dans son peignoir après cette voiture dans la rue
Mais c'était inutile, elle était trop vieille
Et la police se moquait de tout cet incident
Ils riaient de cette vieille folle en tenue de nuit
Heureusement qu'on ne l'a même pas verbalisée
refrain :
Comment ça serait aux Pays-Bas
Si tu lisais dans le journal
Un groupe de mères folles se balade sur la place
Elles tournent autour du monument
Et la police annonce
Qu'elles ne sont pas bien dans leur tête
Et qu'elles représentent une menace pour notre pays
Et que Moscou les finance
Pour tous leurs mensonges et leurs balivernes
Madame de Korte avait en fait de la chance
Elle a au moins revu son mari et son fils
Son mari avec neuf balles dans le dos
Elle ne l'a trouvé qu'après des semaines de recherche, de questions, de regards
Entre un tas de cadavres plus ou moins en décomposition
Où se trouvait aussi son fils, tous ses membres brisés
Et madame Leenders est devenue folle et passe ses journées à
S'informer à la mairie
Et à écrire de longues lettres à la Croix-Rouge
Et le soir elle est assise dans la cuisine sur un tabouret en bois dur
Avec sa main caressant une photo
refrain
Madame Verwijen en a été témoin
Elle a vu sa fille, qui portait un bébé
Interrogée, elle était là quand on l'a frappée
Et elle a dû voir comment on l'a jetée dans un coin
Où avec une baïonnette on lui a déchiré le ventre
Simplement abattue, comme on le fait avec une bête
Cela ne m'étonnerait guère si un matin tu lisais
Que cela peut aussi arriver ici, que ça se passe
Et que des gens sont traînés hors de chez eux
Nous en avons tous été témoins cent fois
Et pourtant nous disons encore toujours "je ne le savais pas"
Vous avez raison, madame, monsieur
Tout ce malheur à chaque fois
On ne peut rien y faire
Je ne saurais pas quoi
Parce que notre propre société
Est tout aussi difficile et ingrate
Pour des gens comme nous
Alors débrouillez-vous, ils continuent leur chemin
J'ai bien eu ma dose quotidienne de souffrance dans le monde.