La barca
Dicen que la distancia es el olvido
pero yo no concibo esa razón
porque yo seguiré siendo el cautivo
de los caprichos de tu carazón
Supiste esclarecer mis pensamientos
me diste la verdad que yo soñé
ahuyentaste de mí los sufrimientos
en la primera noche que te amé.
hoy mi playa se viste de amargura
porque tu barca tiene que partir
a cruzar otros mares de locura
cuida que no naufrague entu vivir
Cuando la luz del sol se esté apagando
y te sientas cansada de vagar
piensa que yo por ti estaré esperando
hasta que tú decidas regresar.
De boot
Ze zeggen dat afstand vergeten is
maar die reden kan ik niet begrijpen
want ik blijf de gevangene
van de grillen van jouw hart
Jij wist mijn gedachten te verhelderen
je gaf me de waarheid die ik droomde
je verdreef al mijn lijden
in de eerste nacht dat ik je liefhad.
Vandaag kleedt mijn strand zich in verdriet
omdat jouw boot moet vertrekken
om andere zeeën van waanzin te kruisen
zorg dat je niet vergaat in jouw leven.
Wanneer het zonlicht aan het doven is
en je moe bent van het zwerven
denk dan aan mij, ik zal wachten op jou
totdat jij besluit terug te keren.
Escrita por: Roberto Cantoral