395px

Leven om te Leven

Roberto Carlos

Vivendo Por Viver

Sem motivo vou vivendo por aí, por viver
Meus valores tão confusos reprimidos, por você
Troco passos sem sentido pelas ruas sem saber aonde ir
E viver já nada mais significa
Até já me esqueci

Volto para casa onde eu procuro, me esconder
De pessoas que acreditam meus problemas, resolver
Mas eu insisto em cultivar sua presença
Mesmo sem você saber
E ainda espero a cada dia sua volta
É só você querer

As lembranças, me chegam sempre em noites tão vazias
E mexem tanto com minha cabeça
Que quando o sono vem o dia já nasceu
A distância, me tira pouco a pouco a esperança
De ter você comigo novamente
E reviver aquele nosso grande amor

Tantos planos, sonhos, feitos em pedaços, por você
De tolices tanto amor desperdiçado, por nós dois
E na solidão me agarro a qualquer coisa
Que ainda resta desse amor
Pra sentir sua presença novamente
Seja como for

As lembranças, me chegam sempre em noites tão vazias
E mexem tanto com minha cabeça
Que quando o sono vem o dia já nasceu
A distância, me tira pouco a pouco a esperança
De ter você comigo novamente
E reviver aquele nosso grande amor

As lembranças
A distância
As lembranças

Leven om te Leven

Zonder reden leef ik maar rond, gewoon om te leven
Mijn waarden zo verwarrend onderdrukt, door jou
Ik wissel zinloze stappen uit op straten zonder te weten waarheen
En leven betekent niets meer
Ik ben het al vergeten

Ik ga terug naar huis waar ik probeer, me te verstoppen
Voor mensen die denken mijn problemen op te lossen
Maar ik blijf volharden in het koesteren van jouw aanwezigheid
Ook al weet je het niet
En ik hoop elke dag op jouw terugkeer
Als jij het maar wilt

De herinneringen komen altijd in zo'n lege nacht
En ze maken zoveel in mijn hoofd los
Dat wanneer de slaap komt, de dag al is aangebroken
De afstand, neemt beetje bij beetje de hoop weg
Om jou weer bij me te hebben
En die grote liefde van ons opnieuw te beleven

Zoveel plannen, dromen, in stukken gemaakt, door jou
Van onzin zoveel liefde verspild, door ons beiden
En in de eenzaamheid klamp ik me vast aan alles
Wat er nog over is van die liefde
Om jouw aanwezigheid weer te voelen
Hoe dan ook

De herinneringen komen altijd in zo'n lege nacht
En ze maken zoveel in mijn hoofd los
Dat wanneer de slaap komt, de dag al is aangebroken
De afstand, neemt beetje bij beetje de hoop weg
Om jou weer bij me te hebben
En die grote liefde van ons opnieuw te beleven

De herinneringen
De afstand
De herinneringen

Escrita por: Marcio Greyck, Cobel