120... 150... 200 Km Por Hora
As coisas estão passando mais depressa
O ponteiro marca 120
O tempo diminui
As árvores passam como vultos
A vida passa, o tempo passa
Estou a 130
As imagens se confundem
Estou fugindo de mim mesmo
Fugindo do passado, do meu mundo assombrado
De tristeza, de incerteza
Estou a 140
Fugindo de você
Eu vou voando pela vida sem querer chegar
Nada vai mudar meu rumo nem me fazer voltar
Vivo, fugindo, sem destino algum
Sigo caminhos que me levam a lugar nenhum
O ponteiro marca 150
Tudo passa ainda mais depressa
O amor, a felicidade
O vento afasta uma lágrima
Que começa a rolar no meu rosto
Estou a 160
Vou acender os faróis, já é noite
Agora são as luzes que passam por mim
Sinto um vazio imenso
Estou só na escuridão
A 180
Estou fugindo de você
Eu vou sem saber pra onde nem quando vou parar
Não, não deixo marcas no caminho pra não saber voltar
Às vezes sinto que o mundo se esqueceu de mim
Não, não sei por quanto tempo ainda eu vou viver assim
O ponteiro agora marca 190
Por um momento tive a sensação
De ver você a meu lado
O banco está vazio
Estou só, a 200 por hora
Vou parar de pensar em você
Pra prestar atenção na estrada
Vou sem saber pra onde nem quando vou parar
Não, não deixo marcas no caminho pra não saber voltar
Às vezes, às vezes sinto que o mundo se esqueceu de mim
Não, não sei por quanto tempo ainda eu vou viver assim
Eu vou, vou voando pela vida
Sem querer chegar
120... 150... 200 Km Per Uur
De dingen gaan sneller voorbij
De wijzer staat op 120
De tijd krimpt
De bomen flitsen als schaduwen voorbij
Het leven gaat, de tijd gaat
Ik rijd 130
De beelden vervagen
Ik vlucht voor mezelf
Vluchtend voor het verleden, mijn spookachtige wereld
Van verdriet, van onzekerheid
Ik rijd 140
Vluchtend voor jou
Ik vlieg door het leven zonder te willen aankomen
Niets zal mijn koers veranderen of me laten terugkeren
Ik leef, vluchtend, zonder bestemming
Volg paden die me nergens brengen
De wijzer staat op 150
Alles gaat nog sneller voorbij
De liefde, het geluk
De wind veegt een traan weg
Die begint te rollen over mijn gezicht
Ik rijd 160
Ik ga de lichten aansteken, het is al nacht
Nu zijn het de lichten die langs me flitsen
Ik voel een enorme leegte
Ik ben alleen in de duisternis
Op 180
Vluchtend voor jou
Ik ga zonder te weten waar of wanneer ik zal stoppen
Nee, ik laat geen sporen achter op de weg om niet terug te kunnen
Soms voel ik dat de wereld me vergeten is
Nee, ik weet niet hoe lang ik nog zo zal leven
De wijzer staat nu op 190
Even had ik het gevoel
Jou naast me te zien
De stoel is leeg
Ik ben alleen, op 200 per uur
Ik ga stoppen met denken aan jou
Om op de weg te letten
Ik ga zonder te weten waar of wanneer ik zal stoppen
Nee, ik laat geen sporen achter op de weg om niet terug te kunnen
Soms, soms voel ik dat de wereld me vergeten is
Nee, ik weet niet hoe lang ik nog zo zal leven
Ik ga, ik vlieg door het leven
Zonder te willen aankomen
Escrita por: Erasmo Carlos / Roberto Carlos