Rutina
El sol aún no madrugó
Y el reloj tampoco despertó
En la puerta abierta aún en la penumbra
Yo miro otra vez
Su cuerpo adormecido y mal cubierto
Casi no me deja ir
Con esfuerzo me doy vuelta
Pues ahora tengo que partir
La misma conducción la misma hora
Los mismos pensamientos llegan
Mi cuerpo está conmigo pero aún
Mi pensamiento está con ella
Ahora imagino a sus manos
Buscando en vano mi presencia
En nuestra cama
Me gustaría a mí saber lo que ella piensa
Estoy llegando para un otro día
De trabajo que comienza
Mientras que ella en casa se despierta
A la rutina de ese día
Yo casi puedo ver el agua fresca
Deslizarse por su cuerpo
En gotas coloreadas por la luz
A través de la ventana
Un gesto en sus cabellos
Colocando su perfume preferido
Delante del espejo que vio todo
Se esconde en un vestido
Después de un café mirando lejos
Ella se pierde pensativa
Fumando tranquila
Y viendo fijo el humo para y pensa en mí
El día va pasando la tarde va
Y a la noche yo espero
Cuento yo las horas que me separan
De todo aquello que más quiero
Mi rostro se ilumina de alegría
En el momento de irme a casa
No puedo controlar esos deseos
De salir corriendo ahora
El tránsito me da mucho fastidio
Y el pensamiento continua
Pensando en mi regreso muchas veces
Ella mira hacia la calle
La puerta se abre de repente y yo
Me envuelvo entero entre sus brazos
Y nuestro amor comienza
Y solamente acaba cuando se inicia
Un día de rutina, rutina
Un día de rutina, un día
El sol aún no madrugó en un día de rutina
Y nuestro amor comienza y solamente acaba
En un día de rutina
Routine
De zon is nog niet opgestaan
En de klok is ook nog niet wakker
Bij de open deur, nog in de schemering
Kijk ik weer eens
Haar lichaam slaperig en slecht bedekt
Laat me bijna niet gaan
Met moeite draai ik me om
Want nu moet ik vertrekken
Het is dezelfde route, dezelfde tijd
Dezelfde gedachten komen binnen
Mijn lichaam is bij me, maar nog steeds
Is mijn gedachten bij haar
Nu stel ik me voor dat haar handen
Tevergeefs naar mijn aanwezigheid zoeken
In ons bed
Ik zou willen weten wat zij denkt
Ik kom eraan voor weer een dag
Van werk die begint
Terwijl zij thuis ontwaakt
Aan de routine van die dag
Ik kan bijna het frisse water zien
Over haar lichaam glijden
In druppels gekleurd door het licht
Via het raam
Een gebaar met haar haren
Haar favoriete parfum aanbrengen
Voor de spiegel die alles heeft gezien
Ze verstopt zich in een jurk
Na een koffie, starend in de verte
Verlies ze zich in gedachten
Rookt ze rustig
En kijkt gefocust naar de rook, denkend aan mij
De dag verstrijkt, de middag gaat
En 's avonds wacht ik
Tel de uren die me scheiden
Van alles wat ik het meest wil
Mijn gezicht straalt van blijdschap
Op het moment dat ik naar huis ga
Ik kan die verlangens niet beheersen
Om nu te gaan rennen
Het verkeer maakt me zo kwaad
En mijn gedachten blijven gaan
Denken aan mijn terugkeer, vele malen
Zij kijkt naar de straat
De deur open ineens en ik
Omarm haar helemaal in mijn armen
En onze liefde begint
En eindigt pas als het begint
Een dag van routine, routine
Een dag van routine, een dag
De zon is nog niet opgestaan op een routine dag
En onze liefde begint en eindigt alleen
Op een routine dag.