Sentado a La Vera Del Camino (part. Eydie Gormé)
Ya no puedo más quedarme aquí a esperar
A que un día de repente tú regreses junto a mí
Tantos coches y camiones apurados pasan frente a mí
A la vera estoy sentado de un camino que no tiene fin
Mi mirada vaga en la distancia de un camino triste
Donde la tristeza y la nostalgia de tu amor aún existe
Y este Sol que quema en mi rostro lo poco de alegría
Que me queda cuando pienso que tal vez yo pueda verte un día
Yo quiero olvidar, pero insisto
Preciso pensar que yo existo, yo existo, yo existo
Y de pronto llueve sin parar y entonces lloro tanto
Y las gotas de la lluvia sin querer se confunden con mi llanto
Busco en todos los lugares tu cariño y no encuentro nada
Y me quedo por las noches sin dormir imaginando tu llegada
Yo quiero olvidar, pero insisto
Preciso pensar que yo existo, yo existo, yo existo
Coches y camiones, luces, gente
Todo, todo se confunden en mi mente
Y mi sombra me acompaña y ve que yo
Estoy muriendo lentamente
Solo tú no ves que ya no puedo más seguir este destino
Y esperar la vida entera por tu amor aquí a la vera del camino
Yo quiero olvidar, pero insisto
Preciso pensar que yo existo, yo existo, yo existo
Ya no puedo más quedarme aquí
Ya no puedo más quedarme aquí
Ya no puedo más quedarme aquí
Zittend Aan De Rand Van De Weg (ft. Eydie Gormé)
Ik kan hier niet langer blijven wachten
Totdat je op een dag ineens weer bij me bent
Zoveel auto's en vrachtwagens haasten zich voorbij
Aan de rand zit ik van een weg die geen einde kent
Mijn blik dwaalt in de verte van een treurig pad
Waar de verdriet en de nostalgie van jouw liefde nog steeds bestaat
En deze zon die brandt op mijn gezicht, verbrandt de weinige vreugde
Die ik nog heb als ik denk dat ik je misschien ooit weer zie
Ik wil vergeten, maar ik hou vol
Ik moet denken dat ik besta, ik besta, ik besta
En ineens regent het zonder ophouden en dan huil ik zo veel
En de druppels van de regen vermengen zich met mijn tranen
Ik zoek op alle plekken naar jouw liefde en vind niets
En 's nachts blijf ik wakker, dromend van jouw komst
Ik wil vergeten, maar ik hou vol
Ik moet denken dat ik besta, ik besta, ik besta
Auto's en vrachtwagens, lichten, mensen
Alles, alles verwart zich in mijn hoofd
En mijn schaduw houdt me gezelschap en ziet dat ik
Langzaam aan het sterven ben
Alleen jij ziet niet dat ik niet langer dit lot kan volgen
En mijn hele leven hier aan de rand van de weg op jouw liefde wacht
Ik wil vergeten, maar ik hou vol
Ik moet denken dat ik besta, ik besta, ik besta
Ik kan hier niet langer blijven
Ik kan hier niet langer blijven
Ik kan hier niet langer blijven
Escrita por: Erasmo Carlos, Roberto Carlos