395px

Dag, het is voorbij

Roberto Goyeneche

Chau, No Va Mas

¡Chau, no va más!
Es la ley de la vida devenir
¡Chau, no va más!
Ya gastamos las balas y el fusil
Te enseñé como tiembla la piel
Cuando nace el amor
Y otra vez lo aprendí
Pero nadie vivió sin matar
Sin cortar una flor
Perfumarse y seguir

Vivir es cambiar
¡Dale paso al progreso que es fatal!
¡Chau, no va más!
Simplemente, la vida seguirá
¡Ay qué bronca sentir todavía el ayer
Y dejarte partir sin llorar!
Si te pude comprar un bebé
Acuñar otra vida y cantar
¡Ay qué bronca saber que me dejo robar
Un futuro que yo no perdí!
Pero nada regresa al ayer
¡Tenés que seguir!

Tomálo con calma, esto es dialéctica
Pura, ¡te volverá a pasar tantas veces en
La vida!
Que yo decía, ¿te acordás?

Empezar a pintar todos los días
Sobre el paisaje muerto del pasado
Y lograr cada vez que necesites
Nueva música, nueva, el nuevo piano
Vos ya podés elegir el piano, crear la
Música de una nueva vida y vivirla intensamente
Hasta equivocarte otra vez, y luego volver a empezar
Y volver a equivocarte, pero siempre vivir, vivir
Intensamente!, porque ¿sabés qué es el vivir?

Vivir es cambiar
En cualquier foto vieja lo verás
¡Chau, no va más!
Dale un tiro al pasado y empezá
Si lo nuestro no fue ni ganar ni perder
¡Fue tan solo la vida, en el no más!

Y el intento de un casi bebé
Debe siempre volverse a intentar
Sé que es duro matar
Por la espalda el amor
Sin tener otra piel donde ir
Pero, ¡dale, la vida está en flor!
¡Tenés, tenés que seguir!

Dag, het is voorbij

Dag, het is voorbij!
Het is de wet van het leven, zo gaat het
Dag, het is voorbij!
We hebben de kogels en het geweer verbruikt
Ik leerde je hoe de huid trilt
Wanneer de liefde begint
En weer leerde ik het
Maar niemand leeft zonder te doden
Zonder een bloem te snijden
Je parfumeren en doorgaan

Leven is veranderen
Geef de vooruitgang de ruimte, die is fataal!
Dag, het is voorbij!
Simpelweg, het leven gaat verder
Oh, wat een frustratie om gisteren nog te voelen
En je te laten gaan zonder te huilen!
Als ik je een baby had kunnen geven
Een nieuw leven slaan en zingen
Oh, wat een frustratie om te weten dat ik beroofd word
Van een toekomst die ik niet verloren heb!
Maar niets keert terug naar gisteren
Je moet doorgaan!

Neem het rustig, dit is dialectiek
Puur, het zal je zoveel keren overkomen in
Het leven!
Dat ik zei, herinner je het je nog?

Begin elke dag te schilderen
Op het dode landschap van het verleden
En zorg ervoor dat je elke keer dat je nodig hebt
Nieuwe muziek, nieuw, de nieuwe piano
Jij kunt al de piano kiezen, de muziek creëren
Van een nieuw leven en het intens leven
Tot je weer een fout maakt, en dan weer opnieuw begint
En weer een fout maakt, maar altijd leven, leven
Intens!, want weet je wat leven is?

Leven is veranderen
In elke oude foto zie je het
Dag, het is voorbij!
Geef een schot op het verleden en begin
Als wat wij hadden niet winnen of verliezen was
Was het gewoon het leven, in het niet meer!

En de poging van een bijna-baby
Moet altijd opnieuw geprobeerd worden
Ik weet dat het moeilijk is om te doden
Van achteren de liefde
Zonder een andere huid om naartoe te gaan
Maar, kom op, het leven staat in bloei!
Je moet, je moet doorgaan!

Escrita por: Homero Expósito, Virgilio Exposito