Trenzas
Trenzas
Seda dulce de tus trenzas
Luna en sombra de tu piel
Y de tu ausencia
Trenzas que me ataron en el yugo de tu amor
Yugo casi de blando de tu risa de tu voz
Fina
Caridad de mi rutina
Me encontré tu corazón
En una esquina
Trenzas de color de mate amargo
Que endulzaron mi letargo gris
¿Adónde fue tu amor de flor silvestre?
¿Adónde, adónde fue después de amarte?
Tal vez mi corazón tenía que perderte
Y así mi soledad se agranda por buscarte
Y estoy llorando así
Cansado de llorar
Trenzado a tu vivir
Con trenzas de ansiedad, sin ti
Por qué tendré que amar
Y al fin partir
Pena
Vieja angustia de mi pena
Frase trunca de tu voz
Que me encadena
Pena que me llena de palabras sin rencor
Llama que te llama con la llama del amor
Trenzas
Seda dulce de tus trenzas
Luna en sombra de tu piel
Y de tu ausencia
Trenzas
Nudo atroz de cuero crudo
Que me ataron a tu mudo adiós
Vlechten
Vlechten
Zachte zijde van je vlechten
Maan in schaduw van je huid
En van je afwezigheid
Vlechten die me bonden in het juk van je liefde
Juk bijna zacht van je lach, van je stem
Fijn
Genade van mijn routine
Vond je hart
Op een hoek
Vlechten van de kleur van bittere mate
Die mijn grijze lethargie verzoet
Waar is je liefde van wilde bloemen heen?
Waar, waar is het na het houden van jou?
Misschien moest mijn hart jou verliezen
En zo groeit mijn eenzaamheid door jou te zoeken
En ik huil zo
Moegestreden van het huilen
Verweven met jouw leven
Met vlechten van angst, zonder jou
Waarom moet ik liefhebben
En uiteindelijk vertrekken?
Verdriet
Oude angst van mijn verdriet
Onvolledige zin van jouw stem
Die me ketent
Verdriet dat me vult met woorden zonder wrok
Vlam die jou roept met de vlam van de liefde
Vlechten
Zachte zijde van je vlechten
Maan in schaduw van je huid
En van je afwezigheid
Vlechten
Verschrikkelijke knoop van ruw leer
Die me bonden aan jouw stille afscheid