Penelope
Me despierto en el alba, soñando no se que
Desayuno con lluvia y te recuerdo en el café
Soñe tu figura lejos
Esperando en los suburbios del olvido
Y me vi solo zarpando en barcos de oro
Que llene con regalos para ti
Y luego vi que por celos el mar de mis tormentos
Se tragaba el barco, de aquel loco que era yo
Y todo naufrago
Que lejos tú, que lejos yo
Los escombros de mi vida se deslizan por la lluvia
Recordando a Penelope
Me abandono a las olas, me escupen del mar
Han pasado los años, nadie sabe donde estas
Las calles desiertas por la noche
Y tu cara se dibuja en mi memoria
Los arboles se abrazan
Como bosques de esqueletos en la lluvia
Mi sueño naufrago
Que lejos tu, que lejos yo
Llueven lagrimas de menta y me emborracho de amargura
Olvidando a Penelope
Que lejos tu que lejos yo
Los escombros de mi vida se deslizan por la lluvia
Olvidando a Penelope
Me refujio en las tabernas y me vuelvo taciturno
Olvidando a Penelope
Que lejos tu que lejos yo
Lo que queda de mi vida lo malgasto en los tugurios
Recordando a Penelope
Penelope
Ik word wakker bij het ochtendgloren, dromend van wat dan ook
Ontbijt met regen en herinner je me bij de koffie
Ik droomde van jouw figuur in de verte
Wachtend in de voorsteden van de vergetelheid
En ik zag mezelf alleen vertrekken op gouden schepen
Die ik vulde met cadeaus voor jou
En toen zag ik dat door jaloezie de zee van mijn kwellingen
Het schip opslokte, van die gek die ik was
En alles verging
Wat ver weg jij, wat ver weg ik
De puinhopen van mijn leven glijden weg met de regen
Terugdenkend aan Penelope
Ik geef me over aan de golven, ze spugen me uit de zee
De jaren zijn voorbij, niemand weet waar je bent
De straten zijn verlaten in de nacht
En jouw gezicht tekent zich af in mijn geheugen
De bomen omarmen elkaar
Als bossen van skeletten in de regen
Mijn droom vergaat
Wat ver weg jij, wat ver weg ik
Er vallen tranen van munt en ik raak dronken van bitterheid
Vergetend aan Penelope
Wat ver weg jij, wat ver weg ik
De puinhopen van mijn leven glijden weg met de regen
Vergetend aan Penelope
Ik zoek toevlucht in de kroegen en word somber
Vergetend aan Penelope
Wat ver weg jij, wat ver weg ik
Wat er nog van mijn leven over is, verkwist ik in de krotten
Terugdenkend aan Penelope