El Espejo y Yo
Hablando me ha mí mismo
Entendí que es el tiempo
Hablando me ha mí mismo
Conoces de pequeño
Oh no, la vi conocí, no me gusto
Oh no, con el tiempo todo envejeció
Como trago de licor
Amargo y sin sabor
Así siento mi vida
Así me siento yo
Todo lo miro oscuro no distingo el color
Todo a mi alrededor, ha cambiado de humor
Al parecer el responsable soy yo
Creo que en mi mente, un desorden género
No veo un límite si el cielo lo veo corto
Y en la intimides algo se apagó
No he disto e cenado poco a poco
Y lo único que he ganado es quedarme solo
Perdóname
Sé que te he fallado
Antes eras distinto pero también has cambiado
Ahora estamos más locos hoy te miro
Vi como has crecido
Aunque en esa cara te noto algo raro
Sé que hemos sufrido
Por lo vivido
Pero por favor ya olvidemos el pasado
Amor al sonido al silencio a la misma vez
Como si el cuerpo y el mío por primera vez
Algo infinito, difícil de entender
Algo que escribo, y trato debe ser
Puede ser que no sé lo que es
O puede ser que este muriendo de estrés
Solo te pido, no te vuelvas a ir
Porque
Me senté a morir, cuando solo me quede
Te hablo a ti, pon atención o acaso ocupas gritos para que voltees a verme
Sede y veme
Somos los mismo bebe
Que solo que con el tiempo empezamos a crecer
Hoy tu tan lejos
Y yo estoy tan cerca
Hoy yo extrañándote y creo que tu ni en cuenta
Me eh dado cuenta que es posible
Esa si sirve
Colgar una cuerda
Hablándome a mí mismo
El tiempo pasado
No sé si crecí o aun no eh madurado
Lo único que se es lo único que les eh cantado
Y lo que no se no lo invento y me quedo callado
Aislado, de mi lado
El Sol en mi cara, y mi barrio congelado
Hierba en mis manos pensamiento en vano
Y las palabras salen cuando ni cuenta me eh dado
Hablando me ha mí mismo
Entendí que es el tiempo
Hablando me ha mí mismo
Conoces de pequeño
Oh no, la vi conocí, no me gusto
Oh no, con el tiempo todo envejeció
De Spiegel en Ik
Praatend met mezelf
Begreep ik dat het tijd is
Praatend met mezelf
Je kent het van vroeger
Oh nee, ik zag haar, ik vond het niks
Oh nee, met de tijd is alles verouderd
Als een slok sterke drank
Bitter en zonder smaak
Zo voel ik mijn leven
Zo voel ik me
Alles lijkt donker, ik zie de kleur niet meer
Alles om me heen, is veranderd van humeur
Blijkbaar ben ik de schuldige
Ik denk dat er in mijn hoofd een chaos heerst
Ik zie geen grens als de lucht me te laag lijkt
En in de intimiteit is er iets gedoofd
Ik heb langzaam steeds minder gegeten
En het enige wat ik heb gewonnen is alleen blijven
Vergeef me
Ik weet dat ik je teleurgesteld heb
Vroeger was je anders, maar ook jij bent veranderd
Nu zijn we gekker, vandaag kijk ik naar je
Ik zag hoe je bent gegroeid
Hoewel ik iets vreemds op dat gezicht zie
Ik weet dat we hebben geleden
Door wat we hebben meegemaakt
Maar laten we alsjeblieft het verleden vergeten
Liefde voor het geluid, voor de stilte tegelijk
Alsof ons lichaam en dat van mij voor het eerst
Iets oneindigs, moeilijk te begrijpen
Iets dat ik schrijf, en probeer het moet zijn
Misschien weet ik niet wat het is
Of misschien sterf ik gewoon van de stress
Ik vraag je alleen, ga niet weer weg
Want
Ik zat te sterven, toen ik alleen achterbleef
Ik spreek je aan, let op of heb je schreeuwen nodig zodat je naar me kijkt
Zet je neer en kijk naar me
We zijn hetzelfde schat
Alleen zijn we met de tijd gaan groeien
Vandaag ben jij zo ver weg
En ik ben zo dichtbij
Vandaag mis ik je en ik denk dat jij het niet eens merkt
Ik heb me gerealiseerd dat het mogelijk is
Dat het echt werkt
Een touw op te hangen
Praatend met mezelf
De tijd is voorbij
Ik weet niet of ik ben gegroeid of nog niet volwassen ben
Het enige wat ik weet is wat ik heb gezongen
En wat ik niet weet, dat verzin ik niet en blijf ik stil
Geïsoleerd, aan mijn kant
De zon op mijn gezicht, en mijn buurt bevroren
Gras in mijn handen, gedachten tevergeefs
En de woorden komen eruit zonder dat ik het doorheb
Praatend met mezelf
Begreep ik dat het tijd is
Praatend met mezelf
Je kent het van vroeger
Oh nee, ik zag haar, ik vond het niks
Oh nee, met de tijd is alles verouderd