395px

Maanlicht

Rocío Durcal

Luz de Luna

Yo quiero luz de Luna
Para mi noche triste
Para sentir divina la ilusión que me trajiste
Para sentirte mía
Mía tú como ninguna
Pues desde que te fuiste no he tenido
Luz de Luna
Yo siento tus amarres
Como garfios como garras

Que me ahogan en la playa
En la farra y el dolor
Si llevo tus cadenas
Arrastras en la noche estrellada
Que sea plenilunada
Azul como ninguna

Pues desde que te fuiste no he tenido luz de Luna

Pues desde que te fuiste no he tenido luz de Luna

Si ya no vuelves nunca
Provincianita mía
A mi senda querida
Que está triste que está fría
Que al menos tus recuerdos
Ponga luz sobre mi bruma
Pues desde que te fuiste
No he tenido luz de Luna

Yo siento tus amarres
Como garfios, como garras
Que me ahogan el la playa
En la farra y el dolor

Si llevo tus cadenas
Arrastras él la noche estrellada
Que sea plenilunada
Azul como ninguna
Pues desde que te fuiste no he tenido
Luz de Luna
Pues desde que te fuiste
No he tenido luz de Luna

Maanlicht

Ik wil maanlicht
Voor mijn treurige nacht
Om de goddelijke illusie te voelen die je me bracht
Om jou te voelen, van mij
Van mij zoals geen ander
Want sinds je weg bent, heb ik geen
Maanlicht
Ik voel je bindingen
Als haken, als klauwen

Die me verdrinken op het strand
In het feesten en de pijn
Als ik jouw ketens draag
Sleep ik ze in de sterrennacht
Laat het volle maan zijn
Blauw zoals geen ander

Want sinds je weg bent, heb ik geen maanlicht

Want sinds je weg bent, heb ik geen maanlicht

Als je nooit meer terugkomt
Mijn provinciegenoot
Naar mijn geliefde pad
Dat is treurig, dat is koud
Dat tenminste jouw herinneringen
Licht op mijn nevel brengen
Want sinds je weg bent
Heb ik geen maanlicht

Ik voel je bindingen
Als haken, als klauwen
Die me verdrinken op het strand
In het feesten en de pijn

Als ik jouw ketens draag
Sleep ik ze in de sterrennacht
Laat het volle maan zijn
Blauw zoals geen ander
Want sinds je weg bent, heb ik geen
Maanlicht
Want sinds je weg bent
Heb ik geen maanlicht

Escrita por: Alvaro Carrillo