Parabién de La Paloma
La paloma se murió
y el palomo no sabía.
Levántate, palomita,
-le decía, le decía-,
nos iremos a casar
apenas se aclare el día.
Qué parabienes tristes
tengo que cantar yo.
La paloma se murió
y el palomo está llorando.
Pobre este palomito,
¿dónde se irá volando?
No habrá luces en la iglesia,
no habrá alegrías ni cantos.
Qué parabienes tristes
tengo que cantar yo.
La paloma se murió,
se murió con un disparo.
Un hombre estaba mirando
con un fusil en la mano.
Se quedaron esperando
en la iglesia, sus hermanos.
Qué parabienes tristes
tengo que cantar yo.
La paloma se murió,
llorando se queda un niño.
El hombre del fusil
no sabe lo que es cariño.
Nunca adentró en un templo,
nunca ha encendido un cirio.
Qué parabienes tristes
tengo que cantar yo.
La paloma se murió,
la mató un hombre cobarde
sabiendo que era inocente;
castiguemos al culpable.
No lo perdona el palomo,
no lo perdona su madre.
Qué parabienes tristes
tengo que cantar yo.
La paloma se murió,
señores aquí presentes.
El hombre vendió el fusil;
siguió causando la muerte
disparando sobre hermanos,
destruyendo continentes.
Qué parabienes tristes
tengo que cantar yo.
Gefeliciteerd, De Duif
De duif is dood
en de duifjes weten het niet.
Sta op, duifje,
- zei hij, zei hij -,
we gaan trouwen
zodra het licht wordt.
Wat een treurige felicitaties
moet ik zingen.
De duif is dood
en de duif huilt.
Arm dit duifje,
waar zal hij naartoe vliegen?
Er zullen geen lichten in de kerk zijn,
er zullen geen vreugde of gezang zijn.
Wat een treurige felicitaties
moet ik zingen.
De duif is dood,
doodgeschoten met een kogel.
Een man keek toe
met een geweer in zijn hand.
Ze bleven wachten
in de kerk, zijn broers.
Wat een treurige felicitaties
moet ik zingen.
De duif is dood,
met tranen blijft een kind achter.
De man met het geweer
weet niet wat liefde is.
Hij is nooit een tempel binnengegaan,
nooit een kaars aangestoken.
Wat een treurige felicitaties
moet ik zingen.
De duif is dood,
vermoord door een lafaard
wetende dat hij onschuldig was;
laten we de schuldige straffen.
De duif vergeeft het niet,
zijn moeder vergeeft het niet.
Wat een treurige felicitaties
moet ik zingen.
De duif is dood,
dames en heren hier aanwezig.
De man verkocht het geweer;
vervolgde de dood
door op broeders te schieten,
werd continenten verwoest.
Wat een treurige felicitaties
moet ik zingen.