395px

De Veertig

Rolando Laserie

Las Cuarenta

Con el pucho de la vida apretao entre los labios
La mirada turbia y fría, un poco lento el andar
Dobló la esquina del barrio, curda ya de recuerdo
Como volcando un veneno, esto se le oyó cantar

Vieja calle de mi barrio donde he dado el primer paso
Vuelvo a vos cansado el mazo en inútil barajar
Con una daga en el pecho, con mi sueño hecho pedazo
Que se rompió en un abrazo que me diera la verdad

Aprendí todo lo bueno
Aprendí todo lo malo
Sé del beso que se compra
Sé del beso que se da
Del amigo que es amigo
Siempre y cuando le convenga
Y sé que con mucha plata
Uno vale mucho más

Aprendí que en esta vida
Hay que llorar si otros lloran
Y si la murga se ríe, ji uno se debe reír
No pensar, ni equivocado, ¿para qué?
Si igual se vive
Y además corres el riesgo que te bauticen gil

La vez que quise ser bueno, en la cara se me rieron
Cuando grité una injusticia, la fuerza me hizo callar
La esperanza fue mi amante, el desengaño mi amigo
¡Cada carta tiene contra y cada contra se da!

Hoy no creo ni en mí mismo, todo es truco, todo es falso
Y aquel que está más alto es igual a los demás
Por eso no ha de extrañarte si alguna noche borracho
Me viera pasar de brazo con quien no debo pasar

Aprendí todo lo bueno
Aprendí todo lo malo
Del beso que se compra
Sé del beso que se da
Del amigo que es amigo
Siempre y cuando le convenga
Y sé que con mucha plata
Uno vale mucho más

Aprendí que en esta vida
Hay que llorar si otros lloran
Y si la murga se ríe, ji uno se debe reír
No pensar, ni equivocado, ¿para qué?
Si igual se vive
Y además corres el riesgo de que te bauticen gil

De Veertig

Met de peuk van het leven tussen mijn lippen
De blik troebel en koud, een beetje traag de pas
Sloeg de hoek van de buurt om, al dronken van herinneringen
Als het gieten van een vergif, dit hoorde je hem zingen

Oude straat van mijn buurt waar ik mijn eerste stap zette
Kom weer terug, moe, de kaarten in nutteloos schudden
Met een dolk in mijn borst, met mijn droom in stukken
Die brak in een omhelzing die me de waarheid gaf

Ik leerde alles wat goed is
Ik leerde alles wat slecht is
Ik weet van de kus die je koopt
Ik weet van de kus die je geeft
Van de vriend die een vriend is
Zolang het hem uitkomt
En ik weet dat met veel geld
Je veel meer waard bent

Ik leerde dat in dit leven
Je moet huilen als anderen huilen
En als de groep lacht, moet je ook lachen
Niet denken, niet vergissen, waarom?
Want je leeft toch
En bovendien loop je het risico dat ze je dom noemen

De keer dat ik goed wilde zijn, lachten ze me in mijn gezicht uit
Toen ik een onrecht schreeuwde, deed de kracht me zwijgen
De hoop was mijn minnaar, de desillusie mijn vriend
Elke kaart heeft een tegen, en elke tegen komt terug!

Vandaag geloof ik niet eens meer in mezelf, alles is een truc, alles is vals
En degene die hoger staat is net als de rest
Daarom moet het je niet verbazen als ik op een nacht dronken
Je me ziet voorbijgaan met wie ik niet zou moeten gaan

Ik leerde alles wat goed is
Ik leerde alles wat slecht is
Van de kus die je koopt
Ik weet van de kus die je geeft
Van de vriend die een vriend is
Zolang het hem uitkomt
En ik weet dat met veel geld
Je veel meer waard bent

Ik leerde dat in dit leven
Je moet huilen als anderen huilen
En als de groep lacht, moet je ook lachen
Niet denken, niet vergissen, waarom?
Want je leeft toch
En bovendien loop je het risico dat ze je dom noemen

Escrita por: Francisco Gorrindo / Roberto Grela