El Viejo Baúl
Alcé la tapa de un viejo baúl
Gotas de lágrimas allí dejé
Cerré mi mano y en ella empuñe
Un papel blanco manchado de azul
Aquéllas manchas que allí yo encontré
Tenían nostalgia y un poco de amor
Por eso mi alma lloró con dolor
Cuando aquél blanco me puse a leer
Allí decía el ruido de una quebrada
Que cruje en la montaña
Cerca del pueblo mío
Me súplica que vaya
A ver el viejo bohío
Cerca de su cascada
Hablaba de la selva del viejo bohío del camino sombrío
Donde se encuentra imelda
Hablaba de la selva del viejo bohío del camino sombrío
Donde se encuentra imelda
Victor y segundo gonzález los defensores de nuestro folklore
Hoy no se escucha crujir la quebrada
Y me súplica que vuelva a su lado
Aquel bohío de luto a quedado
Solo ahí recuerdos de una que fue amada
Por eso debo hacer del blanco azul
Mil pedacitos hasta destrozar
Todo lo falso que pude guardar
Allá en el fondo del viejo baúl
Allí decía el ruido de una quebrada
Que cruje en la montaña
Cerca del pueblo mío
Me súplica que vaya
A ver el viejo bohío
Cerca de su cascada
Hablaba de la selva del viejo bohío del camino sombrío
Donde se encuentra imelda
Hablaba de la selva del viejo bohío del camino sombrío
Donde se encuentra imelda
Y en el corolinto de piedra rómulo ramos
Y su compadre juancho game
De Oude Kist
Ik tilde het deksel van een oude kist
Druppels van tranen liet ik daar achter
Ik sloot mijn hand en daarin greep ik
Een wit papier besmeurd met blauw
Die vlekken die ik daar vond
Hadden nostalgie en een beetje liefde
Daarom huilde mijn ziel van pijn
Toen ik dat wit begon te lezen
Daar stond het geluid van een beek
Die kraakt in de bergen
Dichtbij mijn dorp
Het smeekt me om te gaan
Om de oude hut te zien
Dichtbij zijn waterval
Het sprak over de jungle van de oude hut van het donkere pad
Waar Imelda te vinden is
Het sprak over de jungle van de oude hut van het donkere pad
Waar Imelda te vinden is
Victor en Segundo González, de verdedigers van onze folklore
Vandaag hoor je de beek niet meer kraken
En het smeekt me om terug te keren naar zijn zijde
Die hut is in rouw gebleven
Alleen daar zijn herinneringen aan iemand die geliefd was
Daarom moet ik van het wit blauw maken
Duizend stukjes tot ik het verwoest
Alles wat vals was dat ik kon bewaren
Daar diep in de oude kist
Daar stond het geluid van een beek
Die kraakt in de bergen
Dichtbij mijn dorp
Het smeekt me om te gaan
Om de oude hut te zien
Dichtbij zijn waterval
Het sprak over de jungle van de oude hut van het donkere pad
Waar Imelda te vinden is
Het sprak over de jungle van de oude hut van het donkere pad
Waar Imelda te vinden is
En in de corolinto van steen Rómulo Ramos
En zijn maat Juancho Game