Mi Presidio
Te vi partir, y el amor en mi silencio se hizo llanto
Vi juguetear, sobre tu espalda haciendo olas tus cabellos
Fija mirada, en la distancia yo iba siguiendo tus pasos
Vi diluir, en tus pupilas empañadas mi embeleso
Pensé vivir, donde jamás lograra palpar tu presencia
Habité el cielo del olvido y me di cuenta
Que estoy perdido en el camino de mis sueños
Pensé vivir donde jamás lograra palpar tu presencia
Habité el cielo del olvido y me di cuenta
Que estoy perdido en el camino de mis sueños
Mujer tú eres mi presidio, mi corazón es cobarde
En ti quiero refugiarme, aunque existen mil motivos
Que ha sido imposible darme, amor tesoro escondido
Que ha sido imposible darme, amor tesoro escondido
Como felino, en acechanza vivo siguiendo tus pasos
Me siento esclavo, de la noble y sublime intención de tenerte
Y no te enojes, si por sincero un día te pido lo deseado
Quiero que sepas, solo al mirarte la ansiedad loco me vuelve
Y tú has notado, que no es antojo simplemente el que me asiste
Es un amor que he combatido pero insiste
Y me seduce para que te siga amando
Y tú has notado, que no es antojo simplemente el que me asiste
Es un amor que he combatido pero insiste
Y me seduce para que te siga amando
Tu escrutadora mirada, tu voz callada me avisa
Que me quieres con el alma, lo confirma tu sonrisa
Y que tal vez sea mañana, que acudirás a mi cita
Y que tal vez sea mañana, que acudirás a mi cita
Mijn Gevangenis
Ik zag je vertrekken, en de liefde in mijn stilte werd een huilbui
Ik zag je spelen, op je rug, je haren maakten golven
Vaste blik, in de verte volgde ik je stappen
Ik zag mijn betovering vervagen, in je beslagen pupillen
Ik dacht te leven, waar ik je aanwezigheid nooit zou kunnen voelen
Ik woonde in de hemel van de vergetelheid en realiseerde me
Dat ik verloren ben op de weg van mijn dromen
Ik dacht te leven waar ik je aanwezigheid nooit zou kunnen voelen
Ik woonde in de hemel van de vergetelheid en realiseerde me
Dat ik verloren ben op de weg van mijn dromen
Vrouw, jij bent mijn gevangenis, mijn hart is een lafaard
Bij jou wil ik schuilen, ook al zijn er duizend redenen
Die het onmogelijk maken om me te geven, verborgen schat van liefde
Die het onmogelijk maken om me te geven, verborgen schat van liefde
Als een kat, in de schaduw leef ik, je stappen volgend
Ik voel me een slaaf, van de nobele en sublieme intentie om je te hebben
En word niet boos, als ik op een dag om het gewenste vraag, omdat ik oprecht ben
Ik wil dat je weet, dat alleen al door je te zien, de angst me gek maakt
En je hebt gemerkt, dat het niet zomaar een verlangen is dat me bijstaat
Het is een liefde die ik heb bevochten, maar die volhardt
En me verleidt om je te blijven beminnen
En je hebt gemerkt, dat het niet zomaar een verlangen is dat me bijstaat
Het is een liefde die ik heb bevochten, maar die volhardt
En me verleidt om je te blijven beminnen
Je doordringende blik, je stille stem waarschuwt me
Dat je me met je ziel wilt, je glimlach bevestigt het
En misschien is het morgen, dat je op mijn afspraak komt
En misschien is het morgen, dat je op mijn afspraak komt