Soy
Hola mi amor, hace rato no te escribo
Y hoy me levanté con ganas de cantarle a lo que es mío
Si hace tiempo que no hablamos, ya somos desconocidos
Estoy feliz por el pasado, quien me quita lo aprendido
Una rima que no rima, un abrazo que no fue
Una barra a tu autoestima, ese que tanto levanté
Hoy lleno la bañadera, espero a ver si te metes
Con más ganas de limpiarte lo que tanto te ensucie
Cuántos gritos con tu furia, ¿cuántos fueron de placer?
Pude dominar la euforia de no poderte tener
Casi me llevo a la gloria, como siempre la cagué
Cada error me hace más grande, pierdo todo menos fe
Compañera, amante de la vida, de las buenas, me dejaste un buen mensaje y eso es lo único que queda
No hay tiempo pa' arrepentirse, somos humanos acá fuera
Vos tan hippie, yo tan pity, fuimos lindos como ideá
Es que soy destrucción aunque no quiera
Es la furia del pasado reprimida a mi manera
Moví mares con canciones pa' que lágrimas no lluevan, pa' guardarme en ocasiones de sequía pasajera
Soy, todo lo que no quisiste ver, tu idealización pa' no perder
Caminé en el fuego por usted
A veces no siempre es querer, poder
La ansiedad que no para de carcomerme
Soy el tiempo que no volverá a buscarme
Los reproches que te hice antes que te fueras, ¡ja!, los borre pa' no verlos en todas partes
Hice hogueras de lo que fueron cenizas, porque el fuego con el hambre me consumen
Me confunde cuando la piel se le eriza, porque te perdí pero se que te tuve
Soy todo lo que no quisiste ver, tu idealización pa' no perder
Caminé en el fuego por usted
A veces no siempre es querer poder
Soy la sangre en el piso de la derrota, el dolor cuando las lágrimas te brotan
Soy la angustia cuando levantas la copa en busca de los ojos que no están pa' dar la nota
Hoy derramo mi licor frente a tu ausencia, por los golpes que dejó la adolescencia, de un baldazo perdí toda la inocencia
Siendo otro tarado alegandote demencia, y no me arrodilló ante ningún santo
Soy mi Dios, mi destino es lo que aguanto
Se quien soy, se que doy, y se hasta cuándo
Hasta que me muera te voy a estar esperando
Soy todo lo que no quisiste ver, tu idealización pa' no perder
Caminé en el miedo y te asusté
A veces no siempre es querer, poder
Ik ben
Hallo mijn liefde, het is een tijd geleden dat ik je schreef
Vandaag werd ik wakker met de behoefte om te zingen voor wat van mij is
Als we al een tijd niet hebben gesproken, zijn we al vreemden
Ik ben blij om het verleden, wie kan me het geleerde afnemen
Een rijm dat niet rijmt, een omhelzing die niet was
Een klap voor je zelfvertrouwen, die ik zo vaak heb opgekrikt
Vandaag vul ik het bad, ik wacht om te zien of je erin springt
Met meer verlangen om je te reinigen van wat je zo vervuilde
Hoeveel schreeuwen met jouw woede, hoeveel waren er van genot?
Ik kon de euforie bedwingen van het niet kunnen hebben van jou
Bijna bracht ik mezelf naar de glorie, zoals altijd ging het mis
Elke fout maakt me groter, ik verlies alles behalve geloof
Maatje, levenspartner, van de goede dingen, je liet me een mooie boodschap achter en dat is het enige dat overblijft
Er is geen tijd om spijt te hebben, we zijn hier buiten menselijk
Jij zo hippie, ik zo zielig, we waren mooi als een idee
Want ik ben vernietiging, ook al wil ik het niet
Het is de woede van het verleden, onderdrukt op mijn manier
Ik bewoog zeeën met liedjes zodat er geen tranen vallen, om me te beschermen in tijden van tijdelijke droogte
Ik ben, alles wat je niet wilde zien, jouw idealisatie om niet te verliezen
Ik liep door het vuur voor jou
Soms is het niet altijd willen, kunnen
De angst die me blijft knagen
Ik ben de tijd die niet meer terugkomt om me te zoeken
De verwijten die ik je maakte voordat je wegging, ha!, ik heb ze gewist om ze niet overal te zien
Ik maakte vuren van wat as was, want het vuur met de honger verbrandt me
Het verwart me als je huid gaat gloeien, want ik verloor je maar ik weet dat ik je had
Ik ben alles wat je niet wilde zien, jouw idealisatie om niet te verliezen
Ik liep door het vuur voor jou
Soms is het niet altijd willen, kunnen
Ik ben het bloed op de vloer van de nederlaag, de pijn wanneer de tranen je overvallen
Ik ben de angst wanneer je het glas heft op zoek naar de ogen die er niet zijn om de noot te geven
Vandaag laat ik mijn drank voor je afwezigheid, voor de klappen die de adolescentie achterliet, met een emmer verloor ik alle onschuld
Als een andere idioot die je gekte aanpraat, en ik kniel voor geen enkele heilige
Ik ben mijn God, mijn bestemming is wat ik verdraag
Ik weet wie ik ben, ik weet wat ik geef, en ik weet tot wanneer
Totdat ik sterf, zal ik op je wachten
Ik ben alles wat je niet wilde zien, jouw idealisatie om niet te verliezen
Ik liep in de angst en schrok je
Soms is het niet altijd willen, kunnen