395px

Als Jij Maar Wist, Maat

ROSALÍA

Si Tú Supieras Compañero

Toma este puñal dorado
Y ponte tú en las cuatro esquinas
Y dame tú de puñal-puñalá's (puñalá's)
Y no digas que me olvidas
Que con el aire que tú me llevas
Cuando vas a camin-caminar
Hasta el farol de la cola
Que me lo vas a apa-pagar

Del mundo, leguas y leguas
Aunque mi cuerpo ha corrí'o
Del mundo, leguas y leguas
Como aquí me he deja'o el alma
Y aquí he venido por ella
Aunque mi cuerpo ha corrí'o
Del mundo, leguas y leguas

Toma este puñal dora'o
Y ponte tú en las cuatro esquinas
Y dame tú de puñalá's
Y no digas que me olvía's
Que con el aire que tú llevas
Que cuando vas a caminar
Hasta el farol de la cola
Ay, que me lo vas a apagar

Porque sale te ofende
Si yo supiera, compañero
Que el sol que sale te ofende
Con el sol me peleara
Que yo aunque me diera la muerte
Con el sol me peleara
Que yo aunque me dieran la muerte

Madre, tiene la reina de mis entrañas
Dos abanicos negros que por pestañas
Que por pestañas, niña, que por pestañas
No hay niña que las tenga por toda la España

Ay, te voy pintando y pintando
Al la'íco del brasero
Y a la vez me voy quemando
Por lo mucho que te quiero
Válgame, San Rafael
Tener el agua tan cerca y no poderla beber

Als Jij Maar Wist, Maat

Neem dit gouden mes
En ga staan op de vier hoeken
En geef me jouw mes-mesjes (mesjes)
En zeg niet dat je me vergeet
Want met de lucht die je me geeft
Wanneer je gaat lopen-lopen
Tot de lantaarn van de staart
Die ga je me betalen

Van de wereld, mijlen en mijlen
Ook al heeft mijn lichaam gerend
Van de wereld, mijlen en mijlen
Zoals hier heb ik mijn ziel achtergelaten
En hier ben ik gekomen voor haar
Ook al heeft mijn lichaam gerend
Van de wereld, mijlen en mijlen

Neem dit gouden mes
En ga staan op de vier hoeken
En geef me jouw mesjes
En zeg niet dat je me vergeet
Want met de lucht die je me geeft
Wanneer je gaat lopen
Tot de lantaarn van de staart
Oh, die ga je me doven

Want het doet je pijn
Als ik maar wist, maat
Dat de zon die opkomt je pijn doet
Zou ik met de zon vechten
Want zelfs als de dood me zou overkomen
Zou ik met de zon vechten
Want zelfs als de dood me zou overkomen

Moeder, de koningin van mijn ingewanden
Heeft twee zwarte waaier die als wimpers zijn
Die als wimpers zijn, meisje, die als wimpers zijn
Er is geen meisje dat ze heeft in heel Spanje

Oh, ik blijf je schilderen en schilderen
Bij de rand van de haard
En ondertussen verbrand ik
Vanwege hoeveel ik van je hou
Heilige Rafael, help me
Het water zo dichtbij hebben en het niet kunnen drinken

Escrita por: Manuel López-Quiroga y Miquel / Nicolás M. Callejón López Alcalá / Rafael de León y Arias de Saavedra / Raül Fernandez Miró / Rosalia Vila Tobella