REFERENCIA
Hoy me saludan los peques por la calle
Con una reverencia, soy referencia
Solo por perseverancia
Vencí las ansias, introspectivo con conciencia
Y dejé amistades pegadas a la droga
Aunque dolió no tener su resiliencia
Ahora por hacer memoria te re silencian
Y su libertad no es más que indiferencia ante la independencia
Ya no respondo buen día por conveniencia
Si generamos un revuelo con un mensaje, ahí tenés la evidencia
Hasta el último de mis días voy a soltar barras
Y morir cantando sin manos como Víctor Jara
Invicto, soy artista, amor
Aunque a ningún trabajador soy distinto
Solo hago lo que me sana o lo que me da la gana
Cuantos conozco que les pesó más el lápiz que una pala
Y todavía más pegársela con lo que la vida no te regala
Pero hay que buscársela antes de que alguien más lo haga
No juzgo al que la educación no le fue dada
Ni al que la ignoro por las malas
A vos amor ojalá que las hojas no te toquen
Para que no las esfumes con tu magia, tu perfume, tu labia
Ojalá termine esta letra y no me gane la rabia
Y que te llegue, aunque no voy a responder si me extrañas
Me copian descaradamente las letras y el sonido
Y yo hago esto por mí no de vendido
Si quieren sigan mi camino
Que ni yo sé cual es el próximo paso
Pero cuando avanzo están pendientes a lo que digo
¿Yo? Solo vivo
Me gusta saber que estas al tanto de mi recorrido
Así como el de mis seguidos, mis historias, mis amigos
Te mando un abrazo, un beso, y un hasta nunca
Y mirá de lejos todo lo que conseguimos
REFERENTIE
Vandaag groeten de kleintjes me op straat
Met een buiging, ik ben referentie
Slechts door volharding
Ik overwon de verlangens, introspectief met bewustzijn
En liet vriendschappen achter die aan de drugs hingen
Hoewel het pijn deed om hun veerkracht niet te hebben
Nu, om herinneringen te maken, maken ze je stil
En hun vrijheid is niet meer dan onverschilligheid tegenover de onafhankelijkheid
Ik zeg geen goedemorgen meer uit belang
Als we een opschudding veroorzaken met een boodschap, daar heb je het bewijs
Tot de laatste van mijn dagen ga ik raps loslaten
En sterven zingend zonder handen zoals Víctor Jara
Onoverwinnelijk, ik ben een artiest, liefde
Hoewel ik voor geen enkele arbeider anders ben
Ik doe alleen wat me geneest of wat ik wil
Hoeveel ik ken die meer gewicht voelden van de pen dan van een schop
En nog meer om het te maken met wat het leven je niet geeft
Maar je moet het zelf zoeken voordat iemand anders dat doet
Ik oordeel niet over degene aan wie onderwijs niet werd gegeven
Of degene die het negeerde om de verkeerde redenen
Voor jou, liefde, hopelijk raken de bladeren je niet
Zodat je ze niet verdampt met je magie, je parfum, je praatjes
Hopelijk eindigt deze tekst en overwint de woede me niet
En dat het je bereikt, ook al ga ik niet antwoorden als je me mist
Ze kopiëren me schaamteloos de teksten en het geluid
En ik doe dit voor mezelf, niet als een verkochte
Als ze willen, volg dan mijn pad
Want zelfs ik weet niet wat de volgende stap is
Maar als ik vooruitga, zijn ze aandachtig op wat ik zeg
Ik? Ik leef gewoon
Ik vind het fijn om te weten dat je op de hoogte bent van mijn reis
Net als die van mijn volgers, mijn verhalen, mijn vrienden
Ik stuur je een knuffel, een kus, en een tot nooit
En kijk van een afstand naar alles wat we hebben bereikt