Le chaland qui passe
La nuit s'est faite, la berge
S'estompe et se perd
Seule, au passage une auberge
Cligne ses yeux pers.
Le chaland glisse, sans trêve
Sur l'eau de satin
Où s'en va-t-il ? Vers quel rêve ?
Vers quel incertain
Du destin ?
{Refrain:}
Ne pensons à rien, le courant
Fait de nous toujours des errants
Sur mon chaland, sautant d'un quai
L'amour peut-être s'est embarqué
Aimons-nous ce soir sans songer
A ce que demain peut changer
Au fil de l'eau point de serments :
Ce n'est que sur Terre qu'on ment !
Ta bouche est triste et j'évoque
Ces fruits mal mûris
Loin d'un soleil qui provoque
Leurs chauds coloris
Mais sous ma lèvre enfiévrée
Par l'onde et le vent
Je veux la voir empourprée
Comme au soleil levant
Les auvents
{Au refrain}
De boot die voorbijvaart
De nacht is gevallen, de oever
Verdwijnt en vervaagt
Alleen, bij het voorbijgaan een herberg
Knippert met zijn ogen.
De boot glijdt, zonder rust
Over het satijnen water
Waarheen gaat hij? Naar welke droom?
Naar welk ongewis
Van het lot?
{Refrein:}
Laten we aan niets denken, de stroom
Maakt van ons altijd zwervers
Op mijn boot, springend van een kade
Misschien is de liefde aan boord gegaan
Laten we vanavond van elkaar houden zonder na te denken
Over wat morgen kan veranderen
Over de stroom geen eden:
Het is alleen op aarde dat men liegt!
Je mond is treurig en ik roep op
Deze onrijpe vruchten
Ver weg van een zon die uitlokt
Hun warme kleuren
Maar onder mijn koortsige lip
Door de golf en de wind
Wil ik haar zien blozen
Zoals bij zonsopgang
De luifels
{Herhaal refrein}
Escrita por: Cesare Bixio