395px

1979

Rothavirus

1979

As nuvens queimam num ceu que de azul ficou cinza escuro e triste de saudades
axo que sempre estarei aqui
soh nao posso mais me perder no tempo...

Dias e noites em que eu fiquei esperando
Sei que nao esquecerei da dor...

E mesmo quando estiver velho e cansado ainda me lembrarei do seu sorriso e do seu olhar
que um dia eu guardei num lugar seguro...
E então eu vou pro alto num lugar distante, onde eu possa pensar e descansar em paz...
E eu vou pro alto prum lugar tao longe... onde eu nem possa ao menos me lembrar de como voltar...

como voltar...

1979

Las nubes arden en un cielo que de azul se volvió gris oscuro y triste de añoranzas
Creo que siempre estaré aquí
solo que ya no puedo perderme en el tiempo...

Días y noches en los que estuve esperando
Sé que no olvidaré el dolor...

Y aunque esté viejo y cansado, aún recordaré tu sonrisa y tu mirada
que una vez guardé en un lugar seguro...
Y entonces me iré a lo alto a un lugar distante, donde pueda pensar y descansar en paz...
Y me iré a lo alto a un lugar tan lejano... donde ni siquiera pueda recordar cómo regresar...

cómo regresar...

Escrita por: Fabio Diaz Biu