A Janela, Carolina
Talvez te tenha feito falta olhar com calma a janela, Carolina
Parar, se dar conta
De que hoje o seu olhar
Se suspendeu em um espelho
Como num dia frio às vezes se suspende, entre as flores, a neblina
Talvez te tenha feito falta olhar com calma a janela, Carolina
Parar, compreender
Que a sua intuição
Fez muita falta sua confiança
Igual o vento, ao deslocar-se destemido pelas ruas, faz sua dança
Talvez te tenha feito falta olhar com calma a janela, Carolina
Parar, se dar conta
De que o seu coração
Não tem limite de espaço
Igual ao céu que se estende sem paredes para além das suas colinas
Talvez te tenha feito falta olhar com calma a janela, Carolina
Parar, se dar conta
De que a sua direção
Será sua própria natureza
Igual um rio se dirige rumo certo às coordenadas do planeta
Het Raam, Carolina
Misschien heb je het gemist om rustig naar het raam te kijken, Carolina
Stoppen, je realiseren
Dat vandaag jouw blik
In een spiegel is blijven hangen
Zoals op een koude dag soms de mist tussen de bloemen blijft hangen
Misschien heb je het gemist om rustig naar het raam te kijken, Carolina
Stoppen, begrijpen
Dat jouw intuïtie
Jouw vertrouwen heel erg heeft gemist
Net als de wind, die onverschrokken door de straten waait, zijn dans maakt
Misschien heb je het gemist om rustig naar het raam te kijken, Carolina
Stoppen, je realiseren
Dat jouw hart
Geen ruimtegrenzen kent
Net als de lucht die zich zonder muren uitstrekt voorbij jouw heuvels
Misschien heb je het gemist om rustig naar het raam te kijken, Carolina
Stoppen, je realiseren
Dat jouw richting
Jouw eigen natuur zal zijn
Net als een rivier die zeker zijn koers volgt naar de coördinaten van de planeet
Escrita por: El David Aguilar