Sobre El Filo de La Noche (Estilo)
Se va durmiendo el poniente
Acunado por la hojas
Se apagan las nubes rojas
Sobre la tierra caliente
Una estrella refuljente
Cruza el agua del arroyo
Y en la garganta de un criollo
Nace un estilo pampeano
Que se deshace en el llano
Sin hallar ningún escollo
Crece de a poco el fogon
Veteando de luz las caras
Están desnudas las varas
Descansando del tiron
Da la vuelta el cimarron
Acompañao por la caña
Y los dedos como arañas
Van de prima a la bordona
Cuando en la noche se entona
El himno de la campaña
Ya se ha callao el cantor
Lo adormece el sentimiento
Va arreando el viento
Deshojados del amor
El fogon ya es resplandor
De empobrecido pa' vilo
Unos que otros refucilos
Cortan la carne dorada
Y en la llanura callada
Muere sin eco, un estilo
Aan de Rand van de Nacht (Stijl)
De zon gaat slapen in het westen
Wiegt zich in de bladeren
De rode wolken doven uit
Over de warme aarde
Een schitterende ster
Kruist het water van de beek
En in de keel van een Creool
Ontstaat een pampeaanse stijl
Die zich verliest in de vlakte
Zonder enige hindernis
Het vuur groeit langzaam
Verlicht de gezichten
De stokken zijn naakt
Rustend van de trek
De cimarron draait om
Vergezeld door de riet
En de vingers als spinnen
Gaan van de prima naar de bordon
Wanneer in de nacht wordt gezongen
Het volkslied van de campagne
De zanger is al stil
De gevoelens wiegen hem in slaap
De wind drijft hem voort
Verlies van de liefde
Het vuur is al een gloed
Van verarmd naar vilo
Sommigen maken wat vonken
Snijden het gouden vlees
En in de stille vlakte
Sterft een stijl zonder echo