Cuentas Del Alma
Siempre en la noche mi mamá buscaba el sueño
frente a la televisión, y me pedía que por favor,
no la apagara; su soledad en aquel cuarto cuarto
no aguantaba, aunque jamás lo confesó.
Yo niño, no entendía su horror, porque uno es joven
y no sabe del amor; crecí mirando a mi madre vivir
aferrada a una esperanza que la enterró, toda
amargada, dentro de una noche que no acabó.
Y mi madre le ha temido a la noche desde el día
que se fue mi papá. Hoy la miro y comprendo que
ella aún piensa que las cuentas del alma no se acaban
nunca de pagar.
Hoy día comprendo su dolor, y lo terrible que es amar
a una ilusión que está atrapada entre la sombra del
pasado, y que en las noches se libera y va a su lado
como el fantasma de un amor que no murió.
Mi madre le ha temido a la noche desde el día
que se fue mi papá. Hoy la miro y comprendo que
ella aún piensa que las cuentas del alma no se acaban
nunca de pagar.
Rekeningen van de Ziel
Altijd 's nachts zocht mijn moeder naar de slaap
voor de televisie, en vroeg me alsjeblieft,
het niet uit te zetten; haar eenzaamheid in die kamer
kon ze niet aan, hoewel ze het nooit toegaf.
Als kind begreep ik haar angst niet, want je bent jong
en weet niets van de liefde; ik groeide op terwijl ik mijn moeder zag leven
vastgeklampt aan een hoop die haar begroef, helemaal
verbitterd, in een nacht die nooit eindigde.
En mijn moeder heeft altijd bang geweest voor de nacht sinds de dag
dat mijn vader wegging. Vandaag kijk ik naar haar en begrijp ik dat
ze nog steeds denkt dat de rekeningen van de ziel nooit
te betalen zijn.
Vandaag begrijp ik haar pijn, en hoe vreselijk het is om te houden
van een illusie die gevangen zit tussen de schaduw van het
verleden, en die 's nachts bevrijd wordt en aan haar zijde gaat
als de geest van een liefde die niet stierf.
Mijn moeder heeft altijd bang geweest voor de nacht sinds de dag
dat mijn vader wegging. Vandaag kijk ik naar haar en begrijp ik dat
ze nog steeds denkt dat de rekeningen van de ziel nooit
te betalen zijn.
Escrita por: Rubén Blades