Las Calles
Las calles de nuestros barrios nuncan toman prisioneros
quiebran al que no resiste sea local o sea extranejero
ay la paciencia no existe con los que son majaderos
cada victima es culpable, si cayo por traicionero.
Que paso con esos guapos que alardeaban con su vida
terminaron desonrando el honor de nuestra esquina
ni siquiera el sobrenombre, sobrevive en la avenida
le quitaron los colmillos, el collar y la leontina.
Son paginas estas calles que se cogen con los años
escritas en un idioma que no entienden los extraños
nacimos de muchas madres pero aqui solo hay hermanos
en mi calleeeeeeee . . .
la vida y la muerte bailan con la cerveza en la mano
Soy de aqui de los que sobrevivieron
soy de aqui . . .
yo soy esa esquina chiquita bonita bendita, de los que nunca se fueron
soy de alli de los que sobrevivieron
de los que que enfrentando la adversidad
cogieron herida y golpe en cantidad y no se rindieron
soy de alli de los que sobrevivieron
comiendo arroz blanco con porck and beans
en plato hondo y ancho y con cuchara y bien frito el huevo
soy de alli de los que sobrevivieron
alma de poeta, abrazos de amantes, piernas de calles y lujos de hielo
soy de alli de los que sobrevivieron
a puro corazon me fui de Panamá a colon caminando con maelo
pa llegar a portobelo y saludar al nazareno
soy de alli de los que sobrevivieron
yo soy el hijo de Anolan y a pie sin coche
sobrevivi de dia, sobrevivi la noche
soy de aqui de los que sobrevivieron
yo soy de alli, yo soy de alli tu sabes que si
Letra por: Alberto Martinez (Panameño)
De Straten
De straten van onze wijken nemen nooit gevangenen
breken degene die niet weerstaan, of ze nu lokaal zijn of vreemden
oh, geduld bestaat niet met wie vervelend is
elke slachtoffer is schuldig, als ze vallen door een verrader.
Wat is er gebeurd met die stoere types die opschepten met hun leven
eindigden in dishonor, de eer van onze hoek
zelfs de bijnaam overleeft niet op de avenue
de hebben ze de tanden, de ketting en de leontine afgenomen.
Dit zijn hoofdstukken van straten die met de jaren komen
geschreven in een taal die vreemden niet begrijpen
we zijn geboren uit veel moeders, maar hier zijn er alleen broeders
op mijn straateeeeeeee…
het leven en de dood dansen met een biertje in de hand.
Ik kom hier vandaan, van de overlevenden
ik kom hier vandaan…
ik ben dat kleine, mooie, gezegende hoekje van degenen die nooit zijn weggegaan
ik kom van degenen die overleefden
van degenen die de tegenslagen trotseerden
met zoveel wonden en klappen, en niet opgaven
ik kom van degenen die overleefden
wit rijst etend met bonen
op een diep en breed bord met een lepel en een mooi gebakken ei
ik kom van degenen die overleefden
zieltjes van een poëet, omhelzingen van geliefden, straten benen en ijzige luxe
ik kom van degenen die overleefden
met heel mijn hart ben ik van Panama naar Colón gelopen met Maelo
aankomen in Portobelo en de Nazareno groeten.
Ik kom van degenen die overleefden
ik ben de zoon van Anolan en te voet zonder auto
ik overleefde de dag, ik overleefde de nacht.
Ik kom hier vandaan, van degenen die overleefden
ik kom van daar, ik kom van daar, je weet dat het zo is.
Tekst door: Alberto Martinez (Panamees)