Estampa
Lleva mi entraña la emoción
Que en otra vida alguien sintió.
Viaja en mi instinto información
Llena de historias,
Que hablan de mis antepasados.
El "clan de lara", en africa
Va del asia a europa y américa
Recorre un mundo en transición,
Donde el futuro en espiral se reproduce.
La canción de la etiopía y mesopotamia
De alma en alma comunica su memoria.
En la quena de los incas oigo a irlanda,
Y al iran, al escuchar gaitas de escocia.
El planeta no le pertenece a un grupo:
Fue creado para que todos lo andemos.
Recobremos lo que un día cada ser supo,
Dando el paso que, con fe, dio el ser primero.
Repite en mi alma la ilusión
Que a otros caminos convocó,
Y, aunque soy otro, sigo igual:
Otra silueta que se encamina al horizonte.
A,t,g,c, universal: antepasado original.
Copia la estampa en mi interior,
Que identifica al ser del que surgió la vida.
Coro: no te olvidaremos! nunca olvidaremos!
Nunca olvidaremos! no te olvidaremos!
A todos los rumberos, para celebrar
Los tiempos que se fueron, para nunca olvidar!
Domingos en los barrios, la calle, con su olor,
La esquina, el vecindario, nuestro primer amor,
La rumba buena, buena, en los solares,
"mano caliente" anteros, con puente en los timbales,
Rumbeando desde el cielo!
Vaya!, san felipe, chorrillo,
Carrasquilla, llorens torres!
Roberto rodríguez vive!
A mi amigo luis santiago,
Y a venezuela, a toda la gente de "la guaira",
"alianza lima", y "el callao",
Siempre vibrando en la memoria
Afdrukken
Draagt mijn entrailles de emotie
Die iemand in een ander leven voelde.
Reist op mijn instinct informatie
Vervuld van verhalen,
Die spreken over mijn voorouders.
De "clan de lara" in Afrika
Reist van Azië naar Europa en Amerika
Doorkruist een wereld in transitie,
Waar de toekomst in spiralen herboren wordt.
Het lied van Ethiopië en Mesopotamië
Communiceert zijn herinneringen van ziel naar ziel.
In de quena van de Inca's hoor ik Ierland,
En Iran, als ik doedelzakken uit Schotland hoor.
De aarde behoort niet tot één groep:
Ze is geschapen zodat we allemaal kunnen rondwandelen.
Laten we terugvinden wat eens elke ziel wist,
Door de stap te zetten die de eerste ziel nam met geloof.
Herhaalt in mijn ziel de illusie
Die anderen naar andere wegen riep,
En hoewel ik anders ben, blijf ik hetzelfde:
Een andere schaduw die naar de horizon gaat.
A,t,g,c, universeel: originele voorouder.
Kopieer de afdruk in mijn binnenste,
Die het wezen identificeert waaruit het leven ontsprong.
Refrein: we zullen je niet vergeten! nooit vergeten!
Nooit vergeten! we zullen je niet vergeten!
Aan alle feestgangers, om te vieren
De tijden die zijn gegaan, om nooit te vergeten!
Zondagen in de buurten, de straat met zijn geur,
De hoek, de buurt, onze eerste liefde,
De goede rumba, goed, in de binnenplaatsen,
"Heet hand" anteros, met brug op de timbales,
Rumbelend vanuit de lucht!
Hé!, San Felipe, Chorrillo,
Carrasquilla, Llore Torres!
Roberto Rodríguez leeft!
Aan mijn vriend Luis Santiago,
En aan Venezuela, aan alle mensen van "La Guaira",
"Alianza Lima", en "El Callao",
Altijd vibrerend in de herinnering.
Escrita por: Rubén Blades