395px

Blauwe Hondenogen

Rubén Blades

Ojos De Perro Azul

Ojos de perro azul, mirando cínicamente a la ciudad
Juzgando elípticamente a la sociedad. Sonriendo críticamente a la humanidad
Ojos de perro azul, buscando dementemente la
Realidad, esperando inútilmente ver la verdad
Brillando ominosamente en la oscuridad

Paseo que se transforma en fuga, escape que se
Convierte en cita; se empaña el sentido en nuestra vida
Cuando corremos en eternas retiradas que pretendemos
Tornar en descubrimientos, cada mañana

Ojos de perro azul, saltando de rostro en rostro en
Su soledad, midiendo al miedo en distancias por caminar
Queriendo encontrar su casa en lo que no es ya

Ojos de perro azul, encadenado a un pasado sin
Voluntad, sin ser esclavo tampoco está en libertad
Con sueños que no recuerda al despertar

Mirando gente que se ha dado a la fuga
Pueblos corriendo en eternas retiradas, viendo su huida
Convertirse en cita, pues del encuentro con la verdad
Nadie se escapa, aunque te escondas tras la promesa
De un mañana, ya eso no alcanza

Ojos de perro azul, tropezando por las calles con la
Maldad, riendo sarcásticamente al comprobar que
Hoy la mentira es más fuerte que la verdad

¿Mira donde va, a la hora de la verdad de que color es tu mentira?
¿Mira donde va, y explícame que es mejor, perder el alma o la vida?
Mira donde va, el mundo solo será del que camina sin miedo
Mira donde va, porque, de que, nos vale el vivir siendo por dentro extranjero
Mira donde va, ojos cansados del mirar la maldad del que es más fuerte
Mira donde va, gente con miedo a vivir y a la vez asusta'o de la muerte

Mira donde va, gente viendo en este mundo un reflejo de una falsa realidad
Mira donde va, no existe espejo que sin nuestra ayuda pueda decir la verdad
Mira donde va, dictadores, guerrilleros, pues su inútil lotería
Mira donde va, hipoteca, no hay trabajo, carro nuevo y la querida
Mira donde va, gente corriendo por fuera y por dentro en continua retirada
Mira donde va, no le tengas miedo al miedo que asustado el vivir no vale nada

Blauwe Hondenogen

Blauwe hondenogen, cynisch kijkend naar de stad
Oordeelend op een elliptische manier over de maatschappij. Kritisch glimlachend naar de mensheid
Blauwe hondenogen, wanhopig op zoek naar de
Realiteit, hopend tevergeefs de waarheid te zien
Ominous glinsterend in de duisternis

Wandeling die verandert in een vlucht, ontsnapping die zich
Verandert in een afspraak; de betekenis vervaagt in ons leven
Wanneer we rennen in eeuwige terugtrekkingen die we proberen
Te veranderen in ontdekkingen, elke ochtend

Blauwe hondenogen, springend van gezicht naar gezicht in
Zijn eenzaamheid, de angst meetend in afstanden om te lopen
Proberend zijn huis te vinden in wat niet meer is

Blauwe hondenogen, geketend aan een verleden zonder
Wil, niet als slaaf maar ook niet vrij
Met dromen die hij niet herinnert bij het ontwaken

Kijkend naar mensen die zijn gevlucht
Dorpen rennend in eeuwige terugtrekkingen, hun vlucht zien
Veranderen in een afspraak, want van de ontmoeting met de waarheid
Ontsnapt niemand, ook al verstop je je achter de belofte
Van een morgen, dat is niet genoeg

Blauwe hondenogen, struikelend door de straten met de
Kwaadheid, sarcastisch lachend bij het besef dat
Vandaag de leugen sterker is dan de waarheid

Kijk waar het heen gaat, op het moment van de waarheid, welke kleur is jouw leugen?
Kijk waar het heen gaat, en leg me uit wat beter is, je ziel verliezen of je leven?
Kijk waar het heen gaat, de wereld zal alleen van degene zijn die zonder angst loopt
Kijk waar het heen gaat, want wat hebben we eraan om te leven als we van binnen een buitenlander zijn
Kijk waar het heen gaat, vermoeide ogen van het zien van de kwaadheid van de sterkste
Kijk waar het heen gaat, mensen bang om te leven en tegelijkertijd bang voor de dood

Kijk waar het heen gaat, mensen die in deze wereld een reflectie zien van een valse realiteit
Kijk waar het heen gaat, er is geen spiegel die zonder onze hulp de waarheid kan zeggen
Kijk waar het heen gaat, dictators, guerrillero's, want hun nutteloze loterij
Kijk waar het heen gaat, hypotheek, geen werk, nieuwe auto en de minnares
Kijk waar het heen gaat, mensen rennend van buiten en van binnen in voortdurende terugtrekking
Kijk waar het heen gaat, wees niet bang voor de angst, want bang leven is niets waard

Escrita por: Rubén Blades