Maestra Vida
Todos los hechos lo condenaban
Las anécdotas y los recuerdos hablaban mal de él
Con los ojos enterrados en el piso
Sufriendo las malas jugadas de su existencia
Ramiro recorrió las calles del barrio
La misma esquina con su mismo olor
Todos los hechos lo condenaban
Sin embargo, nadie hablaba de su soledad
De aquellos años en la cárcel
De las cosas que hizo y dejó de hacer
De su eterna mala suerte
Parado en la esquina, Ramiro respondió las preguntas que jamás le hicieron
Después de todo, su único premio era la vejez
La misma recompensa que recibió su padre Carmelo
La misma recompensa que de seguro recibiría su hija Rafael
Es una noche de mayo de 1970
Ramiro sigue en la esquina, solo como siempre
A tu escuela llegué sin entender porque llegaba
En tus salones encuentro mil caminos y encrucijadas
Y aprendo mucho y no aprendo nada
Maestra vida camara'a, te da, te quita, te quita y te da
Maestra vida camara'a, te da, te quita, te quita y te da
Paso por días de Sol, luz y de aguaceros
Paso por noches de tinieblas y de lunas
Paso afirmando, paso negando, paso con dudas
Entre risas y amarguras, buscando el porque y el cuando
Maestra vida camara'a, te da, te quita, te quita y te da
Maestra vida camara'a, te da, te quita, te quita y te da
Maestra vida, de justicias e injusticias
De bondades y malicias aún no alcanzo a comprenderte
Maestra vida que ese culpo no perdona
Voy buscando entre tus horas el espejo de los tiempos
Para ver tus sentimientos y así comprender tus cosas
Y vi espinas y vi rosas
Vi morir seres queridos vi bellezas fui testigo
De maldades y de guerras
Vi lo bueno de la tierra
Y vi el hambre y la miseria y entre el drama y la comedia
Avance entre agua y fuego
En Dios me acuerdo primero
Solo en trance de morirme
O a veces cuando estoy triste más nunca si estoy contento
No dura agradecimiento
Pa' aquel que nos da la mano
Tan pronto nos sale el clavo
Se olvida to'o el sufrimiento
Y tengo amigos, conocidos y enemigos
Amores que me han querido
Y rostros que niegan verme
Me encontré frente a la muerte
Y en sus ojos vi el sentido
Y con el miedo conmigo
Así yo aprendí a quererte
Y hoy sé que nada es seguro
Ya que todo es pasajero
La muerte es el mensajero que con la última hora viene
Y el tiempo no se detiene
Ni por amor, ni dinero
La muerte es el mensajero que con la última hora viene
Y el tiempo no se detiene
Ni por amor, ni dinero
Maestra vida, me voy persiguiendo al tiempo
A ver si encuentro respuestas, antes de la hora en
Que yo muera
Aunque me estoy resignando a esta fatal realidad
Maestra vida camara'a, te da, te quita, te quita y te da
Maestra vida camara'a, te da, te quita, te quita y te da
Maestra vida camara'a, te da, te quita, te quita y te da
Maestra vida camara'a, te da, te quita, te quita y te da
Te da, te quita, te quita y te da
Te da, te quita, te quita y te da
Te da, te quita, te quita y te da
Te da, te quita, te quita y te da
Maestra vida camara'a
Pero te da, te quita, te quita y te da
Oye, cuando tu menos lo esperas
Va la sorpresa camara'a
Y el tiempo, mira no se detiene
Ni por amor, ni por dinero
La muerte, compa, la muerte es el mensajero
Que con la última hora viene
Cuando se murió Carmelo
Sentí un dolor tan profundo
Que no hallo nada en el mundo
Con que poder consolarme
Te da, te quita, te quita y te da
Meester Leven
Alle feiten veroordeelden hem
De anekdotes en herinneringen spraken slecht over hem
Met zijn ogen op de grond gericht
Lijdend onder de slechte zetten van zijn bestaan
Ramiro liep door de straten van de buurt
Dezelfde hoek met dezelfde geur
Alle feiten veroordeelden hem
Toch sprak niemand over zijn eenzaamheid
Over die jaren in de gevangenis
Over de dingen die hij deed en niet deed
Over zijn eeuwige pech
Staande op de hoek, beantwoordde Ramiro de vragen die nooit gesteld werden
Uiteindelijk was zijn enige prijs de ouderdom
Dezelfde beloning die zijn vader Carmelo ontving
Dezelfde beloning die zijn dochter Rafael ongetwijfeld zou ontvangen
Het is een nacht in mei 1970
Ramiro staat nog steeds op de hoek, alleen zoals altijd
Ik kwam naar jouw school zonder te begrijpen waarom ik kwam
In jouw lokalen vind ik duizend wegen en kruispunten
En ik leer veel en leer niets
Meester leven, camara'a, geeft je, neemt je, neemt je en geeft je
Meester leven, camara'a, geeft je, neemt je, neemt je en geeft je
Ik ga door dagen van zon, licht en stortbuien
Ik ga door nachten van duisternis en manen
Ik ga bevestigend, ik ga ontkennend, ik ga met twijfels
Tussen lachen en bitterheid, zoekend naar het waarom en het wanneer
Meester leven, camara'a, geeft je, neemt je, neemt je en geeft je
Meester leven, camara'a, geeft je, neemt je, neemt je en geeft je
Meester leven, van rechtvaardigheden en onrechtvaardigheden
Van goedheid en slechtheid begrijp ik je nog niet
Meester leven die die schuld niet vergeeft
Ik zoek tussen jouw uren de spiegel van de tijden
Om jouw gevoelens te zien en zo jouw dingen te begrijpen
En ik zag doornen en ik zag rozen
Ik zag geliefden sterven, ik was getuige van schoonheid
Van kwaad en oorlog
Ik zag het goede van de aarde
En ik zag honger en ellende en tussen drama en komedie
Vorderde ik tussen water en vuur
In God denk ik eerst
Alleen in de trance van sterven
Of soms als ik verdrietig ben, maar nooit als ik blij ben
Dankbaarheid duurt niet
Voor degene die ons de hand reikt
Zodra de spijker ons raakt
Vergeten we al het lijden
En ik heb vrienden, kennissen en vijanden
Liefdes die van me hielden
En gezichten die ontkennen me te zien
Ik stond tegenover de dood
En in zijn ogen zag ik de zin
En met de angst bij me
Zo leerde ik je te waarderen
En vandaag weet ik dat niets zeker is
Aangezien alles voorbijgaand is
De dood is de boodschapper die met het laatste uur komt
En de tijd stopt niet
Niet voor liefde, niet voor geld
De dood is de boodschapper die met het laatste uur komt
En de tijd stopt niet
Niet voor liefde, niet voor geld
Meester leven, ik ga de tijd achterna
Om te zien of ik antwoorden vind, voor het uur waarin
Ik sterf
Hoewel ik me aan deze fatale realiteit aan het overgeven ben
Meester leven, camara'a, geeft je, neemt je, neemt je en geeft je
Meester leven, camara'a, geeft je, neemt je, neemt je en geeft je
Meester leven, camara'a, geeft je, neemt je, neemt je en geeft je
Meester leven, camara'a, geeft je, neemt je, neemt je en geeft je
Geeft je, neemt je, neemt je en geeft je
Geeft je, neemt je, neemt je en geeft je
Geeft je, neemt je, neemt je en geeft je
Geeft je, neemt je, neemt je en geeft je
Meester leven, camara'a
Maar geeft je, neemt je, neemt je en geeft je
Hé, wanneer je het het minst verwacht
Komt de verrassing, camara'a
En de tijd, kijk, stopt niet
Niet voor liefde, niet voor geld
De dood, maat, de dood is de boodschapper
Die met het laatste uur komt
Toen Carmelo stierf
Voelde ik een pijn zo diep
Dat ik niets in de wereld vind
Om me te troosten
Geeft je, neemt je, neemt je en geeft je