Pablo Pueblo
Regresa un hombre en silencio
De su trabajo cansado
Su paso no lleva prisa
Su sombra nunca le alcanza
Le espera el barrio de siempre
Con el farol en la esquina
Con la basura allá en frente
Y el ruido de la cantina
Pablo Pueblo
Llega hasta el zaguán oscuro
Y vuelve a ver las paredes
Con las viejas papeletas
Que prometían futuros
En lides politiqueras
Y en su cara se dibuja
La decepción de la espera
Pablo Pueblo
Hijo del grito y la calle
De la miseria y del hambre
Del corazón y la pena
Pablo Pueblo
Su alimento es la esperanza
Su paso no lleva prisa
Su sombra nunca le alcanza
Llega al patio
Pensativo y cabizbajo
Con el silencio del pobre
Con los gritos por abajo
La ropa allá en los balcones
El viento la va secando
Escucha un trueno en el cielo
Tiempo de lluvia avisando
Entra al cuarto
Y se queda mirando
A la mujer y a los hijos
Y se pregunta hasta cuando
Toma sus sueños raídos
Los parcha con esperanzas
Hace del hambre una almohada
Y se acuesta triste de alma
Pablo Pueblo
Hijo del grito y la calle
Oye de la miseria y del hambre
Del callejón y la pena
Pablo Pueblo
Su alimento es la esperanza
Su paso no lleva prisa
Su sombra nunca le alcanza
(Pablo Pueblo)
(Pablo hermano)
Trabajo hasta jubilarse
Y nunca sobró un centavo
(Pablo Pueblo)
(Pablo hermano)
Votando en las elecciones
Pa después comerse un clavo
(Pablo Pueblo)
(Pablo hermano)
Su paso no lleva prisa
Su sombra nunca lo alcanza
(Pablo Pueblo)
(Pablo hermano)
Va pasando Pablo Pueblo
Va arrastrando una esperanza
(Pablo Pueblo)
(Pablo hermano)
Vuelve a su barrio de siempre
Cansao de la factoría
(Pablo Pueblo)
(Pablo hermano)
Buscando suerte en caballos
Y comprando lotería
(Pablo Pueblo)
(Pablo hermano)
A un crucifijo rezando
Y el cambio esperando ay Dios
(Pablo Pueblo)
(Pablo hermano)
Será porque eres tan pobre
Por eso te quiero tanto
(Pablo Pueblo)
(Pablo hermano)
Ay Pablo Pueblo
Ay Pablo hermano
Pablo Pueblo
Een man keert stilletjes terug
Van zijn vermoeiende werk
Zijn stap is niet gehaast
Zijn schaduw haalt hem nooit in
De buurt wacht op hem zoals altijd
Met de lantaarn op de hoek
Met het afval daar vooraan
En het geluid van de kroeg
Pablo Pueblo
Bereikt de donkere gang
En kijkt weer naar de muren
Met de oude papieren
Die toekomst beloofden
In politieke strijd
En op zijn gezicht verschijnt
De teleurstelling van het wachten
Pablo Pueblo
Zoon van de schreeuw en de straat
Van de ellende en de honger
Van het hart en de pijn
Pablo Pueblo
Zijn voedsel is de hoop
Zijn stap is niet gehaast
Zijn schaduw haalt hem nooit in
Hij komt op de binnenplaats
Denkend en met gebogen hoofd
Met de stilte van de armen
Met de schreeuwen van beneden
De kleren daar op de balkons
De wind droogt ze af
Hij hoort een donder in de lucht
Tijd van regen die aankondigt
Hij gaat de kamer binnen
En blijft kijken
Naar de vrouw en de kinderen
En vraagt zich af tot wanneer
Hij pakt zijn versleten dromen
Herstelt ze met hoop
Maakt van honger een kussen
En gaat treurig van ziel naar bed
Pablo Pueblo
Zoon van de schreeuw en de straat
Hoort van de ellende en de honger
Van de steeg en de pijn
Pablo Pueblo
Zijn voedsel is de hoop
Zijn stap is niet gehaast
Zijn schaduw haalt hem nooit in
(Pablo Pueblo)
(Pablo broeder)
Werkt tot hij met pensioen gaat
En er is nooit een cent over
(Pablo Pueblo)
(Pablo broeder)
Stemmen bij de verkiezingen
Om daarna een spijker te eten
(Pablo Pueblo)
(Pablo broeder)
Zijn stap is niet gehaast
Zijn schaduw haalt hem nooit in
(Pablo Pueblo)
(Pablo broeder)
Pablo Pueblo gaat voorbij
Met een hoop die hij meesleept
(Pablo Pueblo)
(Pablo broeder)
Keert terug naar zijn buurt van altijd
Vermoeid van de fabriek
(Pablo Pueblo)
(Pablo broeder)
Zoekt geluk bij de paarden
En koopt loterij
(Pablo Pueblo)
(Pablo broeder)
Biddend bij een kruis
En wachtend op verandering, oh God
(Pablo Pueblo)
(Pablo broeder)
Zal het zijn omdat je zo arm bent
Daarom hou ik zoveel van je
(Pablo Pueblo)
(Pablo broeder)
Oh Pablo Pueblo
Oh Pablo broeder