Underpaid Scars
Sounds the alarm on the clock
It's still dark night outside
Begins a new day of work
The streets are flooded
With sadness when the workers
Walk with their heads down
The factory opens it's doors
And encloses our freedom
But we haven't lost hope
The bus stops are filled
With rows of angry slaves
Going to their temporary jail
We are not to blame
For being lower class
We are not to blame
For having broken hands
Underpaid scars!
Today I heard another
Worker lost his life
At the factory next door
I could not help thinking
As I clenched my fists in anger
Of the family he left behind
He died to feed his kids
He died to feed his dreams
He died for a place to live
He died murdered
Murdered in front of you
Murdered in front of me
We are not to blame
Onderbetaalde Littekens
Het alarm gaat af op de klok
Het is nog steeds donker buiten
Een nieuwe werkdag begint
De straten zijn overstroomd
Met verdriet als de arbeiders
Met hun hoofd omlaag lopen
De fabriek opent zijn deuren
En sluit onze vrijheid op
Maar we hebben de hoop niet verloren
De bushaltes zijn vol
Met rijen boze slaven
Die naar hun tijdelijke gevangenis gaan
Wij zijn niet de schuldigen
Voor het behoren tot de onderklasse
Wij zijn niet de schuldigen
Voor onze gebroken handen
Onderbetaalde littekens!
Vandaag hoorde ik weer
Dat een arbeider zijn leven verloor
In de fabriek naast ons
Ik kon niet anders dan denken
Terwijl ik mijn vuisten balde van woede
Aan de familie die hij achterliet
Hij stierf om zijn kinderen te voeden
Hij stierf om zijn dromen te voeden
Hij stierf voor een plek om te wonen
Hij werd vermoord
Vermoord voor jouw ogen
Vermoord voor mijn ogen
Wij zijn niet de schuldigen