100 Días (part. Michael Ronda)
No sé los meses que han pasado, casi un año sin volverte a ver
Cien días los que faltan
Quien diría que andaría muerto en vida por ti
Presiento que va a ser igual
Aunque quizás ahora seamos distintos
Te pensaba cada vez, que yo estuve con otra
Cien días pa' la próxima vez
La verdad se te nota
Cansada de andar con idiotas
Vamos a desaparecer
Entiende que es normal
Si somos todo instinto
Cero emocional
Pero si estoy contigo
Me muero, me vuelvo un tonto
Y no quiero
No quiero, no
Amores de cristal
Que se rompen con poco
Y el nuestro no es igual
Si yo no estoy contigo
Me muero, me vuelvo otro idiota
Y no quiero
Veo tu pelo al aire por la costa amalfitana
En la arena un baile, desnudos no decíamos nada, no
Fingiendo, riendo, llorando los dos
Dejé de respirar
Y volví al principio
Vuélveme a buscar, sigo en este sitio
Te quiero
No puedo dejarte de nuevo
Entiende que es normal
Si somos todo instinto
Cero emocional
Pero si estoy contigo
Me muero, me vuelvo un tonto
Y no quiero
No quiero, no
Amores de cristal
Que se rompen con poco
Y el nuestro no es igual
Si yo no estoy contigo
Me muero, me vuelvo otro idiota
Y no quiero
Entiende que es normal
Si somos todo instinto
Cero emocional
Pero si estoy contigo
Me muero, me vuelvo un tonto
Y no quiero
No quiero, no
Amores de cristal
Que se rompen con poco
Y el nuestro no es igual
Si yo no estoy contigo
Me muero, me vuelvo otro idiota
Y no quiero
100 Dagen (ft. Michael Ronda)
Ik weet niet hoeveel maanden er zijn verstreken, bijna een jaar zonder jou te zien
Honderd dagen die nog komen
Wie had gedacht dat ik dood in leven zou zijn voor jou
Ik voel aan dat het hetzelfde zal zijn
Ook al zijn we misschien nu anders
Ik dacht aan je elke keer, dat ik met een ander was
Honderd dagen tot de volgende keer
De waarheid is zichtbaar bij je
Moe van het omgaan met idioten
Laten we verdwijnen
Begrijp dat het normaal is
Als we puur instinct zijn
Geen emotie
Maar als ik bij jou ben
Ga ik dood, ik word een sukkel
En dat wil ik niet
Ik wil het niet, nee
Liefdes van glas
Die breken met weinig
En de onze is niet hetzelfde
Als ik niet bij jou ben
Ga ik dood, ik word weer een idioot
En dat wil ik niet
Ik zie je haar wapperen aan de Amalfikust
Op het zand een dans, naakt zeiden we niets, nee
Vingeren, lachen, huilen met z'n tweeën
Ik stopte met ademen
En ging terug naar het begin
Kom me weer zoeken, ik blijf op deze plek
Ik hou van je
Ik kan je niet opnieuw laten gaan
Begrijp dat het normaal is
Als we puur instinct zijn
Geen emotie
Maar als ik bij jou ben
Ga ik dood, ik word een sukkel
En dat wil ik niet
Ik wil het niet, nee
Liefdes van glas
Die breken met weinig
En de onze is niet hetzelfde
Als ik niet bij jou ben
Ga ik dood, ik word weer een idioot
En dat wil ik niet
Begrijp dat het normaal is
Als we puur instinct zijn
Geen emotie
Maar als ik bij jou ben
Ga ik dood, ik word een sukkel
En dat wil ik niet
Ik wil het niet, nee
Liefdes van glas
Die breken met weinig
En de onze is niet hetzelfde
Als ik niet bij jou ben
Ga ik dood, ik word weer een idioot
En dat wil ik niet