Natural
Quiero correr desnudo por el puerto, quiero que mojen mi culo las olas del mar
Que el viento golpee mi cara y recorra mi cuerpo, esa sensación divina y natural
Mi despertador serán los pajarillos el sonido dulce de la orillita del mar
Me acompañará a la cama cada noche, ese suave susurro de la marea al bailar
Las paredes de mi casa son de viento, de polvo arena jazmín y rosal
El tejado lo formará el firmamento, voy a curar mis heridas con agua del mar
Porque somos animales, encerrados en bonitas cárceles de hormigón
Y es que somos naturales, y el vivir como vive la gente me da pavor
Comeré lo que me regale la tierra, beberé agua de un bonito manantial
Curaremos la apatía con simplezas, voy a derrochar el día contemplando tu belleza natural
Voy a morderte en la cama y besarte en la cena, haremos el amor en cualquier lugar
Aullaré como un lobo desnudo a la Luna llena, y el brillar de tu mirar será mi fanal
Porque somos animales
Porque somos animales
Porque somos animales, encerrados en bonitas cárceles de hormigón
Y es que somos naturales, y el vivir como vive la gente me da pavor
Natuurlijk
Ik wil naakt rennen langs de haven, ik wil dat de golven mijn kont nat maken
Dat de wind mijn gezicht raakt en mijn lichaam streelt, dat goddelijke en natuurlijke gevoel
Mijn wekker zijn de vogeltjes, het zoete geluid van de kust van de zee
Elke nacht zal het me naar bed begeleiden, dat zachte gefluister van de getijden die dansen
De muren van mijn huis zijn van wind, van stof, zand, jasmijn en rozenstruiken
Het dak zal de lucht zijn, ik ga mijn wonden genezen met water van de zee
Want we zijn dieren, opgesloten in mooie gevangenissen van beton
En we zijn natuurlijk, en leven zoals mensen doet me angst aanjagen
Ik zal eten wat de aarde me geeft, ik zal water drinken uit een mooie bron
We zullen de apathie genezen met eenvoud, ik ga de dag verspillen terwijl ik jouw natuurlijke schoonheid bewonder
Ik ga je bijten in bed en je kussen tijdens het diner, we zullen liefde maken waar dan ook
Ik zal huilen als een naakte wolf naar de volle maan, en de glans van jouw blik zal mijn licht zijn
Want we zijn dieren
Want we zijn dieren
Want we zijn dieren, opgesloten in mooie gevangenissen van beton
En we zijn natuurlijk, en leven zoals mensen doet me angst aanjagen
Escrita por: Roberto Ruido