Saliendo del Pretorio
Saliendo del pretorio, marcha una procesión
Con rumbo al Calvario, sufriendo, va un varón
La cruz sobre su espalda, llagándole está
No puede caminar
No puede dar un paso y cae por el camino
Recibe un latigazo sobre su cuerpo herido
No puede avanzar, se escucha solo un grito
¡Levántate, maldito!
No, no puede ser maldito aquel que en su dolor
Exclama con un grito: ¡Perdónales, Señor!
Perdónales sus faltas, no mires su actuación
De ellos, ten compasión
Sed tengo de un amigo, sed tengo de amor
Sed tengo que un humano tenga compasión
Que acepte esta sangre que derramando estoy
Por su salvación
No puede dar un paso y cae por el camino
Recibe un latigazo sobre su cuerpo herido
No puede avanzar, se escucha solo un grito
¡Levántate, maldito!
No, no puede ser maldito aquel que en su dolor
Exclama con un grito: ¡Perdónales, Señor!
Perdónales sus faltas, no mires su actuación
De ellos, ten compasión
No puede ser maldito aquel que en su dolor
Exclama con un grito: ¡Perdónales, Señor!
Perdónales sus faltas, no mires su actuación
De ellos, ten compasión
No, no puede ser maldito
Mas Él
Herido fue por nuestras rebeliones
Molido por nuestros pecados
El castigo de nuestra paz fue sobre él
Y por su llaga, hemos sido sanados
Verlaten door de Autoriteit
Verlaten door de autoriteit, marcheert een processie
Op weg naar Golgotha, lijdt een man
Het kruis op zijn rug, het doet hem zeer
Hij kan niet meer lopen
Hij kan geen stap zetten en valt op de weg
Ontvangt een zweepslag op zijn gewonde lichaam
Hij kan niet verder, alleen een schreeuw klinkt
Sta op, vervloekte!
Nee, die in zijn pijn vervloekt kan niet zijn
Die met een schreeuw roept: Vergeef ze, Heer!
Vergeef hun fouten, kijk niet naar hun daden
Heb medelijden met hen
Ik heb dorst naar een vriend, dorst naar liefde
Ik heb dorst dat een mens medelijden heeft
Dat hij dit bloed accepteert dat ik vergoot
Voor hun redding
Hij kan geen stap zetten en valt op de weg
Ontvangt een zweepslag op zijn gewonde lichaam
Hij kan niet verder, alleen een schreeuw klinkt
Sta op, vervloekte!
Nee, die in zijn pijn vervloekt kan niet zijn
Die met een schreeuw roept: Vergeef ze, Heer!
Vergeef hun fouten, kijk niet naar hun daden
Heb medelijden met hen
Die in zijn pijn vervloekt kan niet zijn
Die met een schreeuw roept: Vergeef ze, Heer!
Vergeef hun fouten, kijk niet naar hun daden
Heb medelijden met hen
Nee, die in zijn pijn vervloekt kan niet zijn
Maar Hij
Werd verwond door onze opstanden
Verpletterd door onze zonden
De straf voor onze vrede was op Hem
En door zijn striemen zijn we genezen
Escrita por: Gilberto Villalobos