Tango
Como es el Sol que va latiendo sin descanso grito
Como camino del desierto seco y frío siento
Con esta forma apasionada y casi loca busco
Este momento decisivo y sin barreras
Y me atormento por tu ausencia al rigor del vacío
Tener el mundo entre las manos y perderlo
Es como un tango bien bailado allá en el cielo
Y para ti solo es la mueca de otro amor fugaz
Un viaje irreal
La vida sin ti
No se por que
Sabiendo que te pierdo
No encuentro consuelo
Que difícil esperar
Y mi mirada va perdida en la pared sin nombre
Y es una línea imaginaria tu figura
Hay un erratico recuerdo que me invade
Mi cuerpo se abre con pasión de rosa roja al Sol
El sueño se fue
Postales de amor
No se por que
Sabiendo que te pierdo
No encuentro consuelo
Que difícil esperar
En este viaje sin final
Guardo colores y aromas gustados
Sobre mi cuerpo han quedado
Y navegó en este río mío
Con alas de ternura
Donde tu presencia fue
Un tibio barco de papel
Y mi mirada va perdida en la pared sin nombre
Y es una línea imaginaria tu figura
Hay un erotico recuerdo que me invade
Mi cuerpo se abre con pasión de rosa roja al Sol
Recuerdos de ayer
Hermosos al fin
Tu voz no está
Y me alucina el verbo
Junto a tu figura
Que diluye en la pared
Destellos de otro amanecer
Tango
Zoals de zon die zonder rust klopt, schreeuw ik
Zoals de weg door de droge, koude woestijn voel ik
Met deze gepassioneerde en bijna gekke vorm zoek ik
Dit beslissende moment zonder barrières
En ik lijd door jouw afwezigheid in de leegte
De wereld in handen hebben en het verliezen
Is als een goed gedanste tango daar in de lucht
En voor jou is het slechts de grimas van een andere vluchtige liefde
Een onwerkelijke reis
Het leven zonder jou
Ik weet niet waarom
Wetende dat ik je verlies
Vind ik geen troost
Wat is het moeilijk om te wachten
En mijn blik dwaalt verloren op de naamloze muur
En jouw figuur is een denkbeeldige lijn
Er is een grillige herinnering die me overvalt
Mijn lichaam opent zich met de passie van een rode roos naar de zon
De droom is vervlogen
Liefdespostkaarten
Ik weet niet waarom
Wetende dat ik je verlies
Vind ik geen troost
Wat is het moeilijk om te wachten
In deze eindeloze reis
Ik bewaar kleuren en geuren die ik heb geproefd
Ze zijn op mijn lichaam achtergebleven
En ik vaar op deze rivier van mij
Met vleugels van tederheid
Waar jouw aanwezigheid was
Een warm papieren bootje
En mijn blik dwaalt verloren op de naamloze muur
En jouw figuur is een denkbeeldige lijn
Er is een erotische herinnering die me overvalt
Mijn lichaam opent zich met de passie van een rode roos naar de zon
Herinneringen van gisteren
Prachtig uiteindelijk
Jouw stem is er niet
En het werkwoord betovert me
Naast jouw figuur
Die vervaagt op de muur
Flitsen van een andere dageraad