Marta
Íamos pra escola a pé
Ponto de encontro o café
Eu e tu com toda a gente
Todos iam ser atores
Astronautas e doutores
Mas tu ias ser diferente
Dizias sempre: Eu já sou quem quero ser
Ó Marta dava tudo pra te ter aqui
Pra te ver gozar com quem eu sou
Foi contigo que eu mais cresci e sem saber
Ó Marta só queria sentir o que eu senti
Quando éramos só nós os dois
A prometer o infinito atrás do pavilhão do bar
Tu eras mais velha que eu
Poucos meses, mas pareceu
Sempre que eras mais vivida
Ensinaste me a fumar
Eu tossia sem parar
Demos beijos às escondidas
Nós não tínhamos nada a perder
Ó Marta dava tudo pra te ter aqui
Pra te ver gozar com quem eu sou
Foi contigo que eu mais cresci sem saber
Ó Marta só queria sentir o que eu senti
Quando éramos só nós os dois
A prometer o infinito atrás do pavilhão do bar
Marta
Íbamos a la escuela a pie
El café como lugar de encuentro
Tú y yo con todos
Todos iban a ser actores
Astronautas y doctores
Pero tú ibas a ser diferente
Siempre decías: Ya soy quien quiero ser
Ay, Marta, daría cualquier cosa por tenerte aquí
Para verte disfrutar de quién soy
Fue contigo con quien más crecí, sin darme cuenta
Ay, Marta, solo quería sentir lo que yo sentí
Cuando éramos solo nosotros dos
Con la promesa del infinito detrás del pabellón del bar
Tú eras mayor que yo
Pocos meses, pero parecía que
Siempre que eras más vivaz
Me enseñaste a fumar
No paraba de toser
Nos besamos a escondidas
No teníamos nada que perder
Ay, Marta, daría cualquier cosa por tenerte aquí
Para verte disfrutar de quién soy
Fue contigo con quien más crecí, sin darme cuenta
Ay, Marta, solo quería sentir lo que yo sentí
Cuando éramos solo nosotros dos
Con la promesa del infinito detrás del pabellón del bar