395px

Zwarte Karveel

Sabela

Negro Caravel

Así, así che falín un día
Camiñiño de San Lois
Todo, todo oprimido de angustia
Todo ardente de pasión

Mentras que ti me escoitabas
Depinicando unha frol
Porque eu non vise os teus ollos
Que reflrexaban traiciós

Quixente tanto, meniña
Tívenche tan grande amor
Que para mín eras lúa
Branca aurora e craro sol

Auga limpa en fresca fonte
Rosa do xardín de Dios
Alentiño do meu peito
Vida do meu corazón

Dempois, dempois que si me dixeches
En proba de teu amor
Décheme, décheme un caraveliño
Que gardín no corazón

¡Negro caravel maldito
Que me fireu de dolor!
Mais a pasar polo río
¡O caravel afondou!

Quixente tanto, meniña
Tívenche tan grande amor
Que para mín eras lúa
Branca aurora e craro sol

Auga limpa en fresca fonte
Rosa do xardín de Dios
Alentiño do meu peito
Vida do meu corazón

Alentiño do meu peito
Vida do meu corazón

Zwarte Karveel

Zo, zo zei ik op een dag
Wandelend naar San Lois
Alles, alles onderdrukt door angst
Alles brandend van passie

Terwijl jij naar me luisterde
Een bloem plukte
Omdat ik jouw ogen niet zag
Die verraderlijk weerkaatsten

Ik hield zoveel van je, meisje
Ik had zo'n grote liefde voor je
Dat je voor mij de maan was
Witte dageraad en heldere zon

Schoon water in een frisse bron
Roos uit de tuin van God
Zuchtje uit mijn borst
Leven van mijn hart

Later, later dat je me zei
Als bewijs van jouw liefde
Geef me, geef me een klein karveel
Dat ik in mijn hart bewaar

Oh, vervloekt zwart karveel
Dat me pijn deed!
Maar terwijl ik de rivier overstak
Zonk het karveel!

Ik hield zoveel van je, meisje
Ik had zo'n grote liefde voor je
Dat je voor mij de maan was
Witte dageraad en heldere zon

Schoon water in een frisse bron
Roos uit de tuin van God
Zuchtje uit mijn borst
Leven van mijn hart

Zuchtje uit mijn borst
Leven van mijn hart

Escrita por: