Desafio
Llegas tarde y sin alma
con un hilito de voz que se quiebra
de tanta mentira que pesa en tu boca
de una boca que a veces me quiere
y a veces me odia y comienza el desafío
de que te marches y me dejes solo, frío
y te juro que he tratado de entenderte
pero tu orgullo es quien enciende mi rabia.
Maldito sea tu escudo y maldita mi calma
malditas sean las palabras que acompañan las dudas
las veces que has llorado en los recuerdos
que por miedo has borrado
ahora cuando cambia el aire
cuando al despertar ya no duela por dentro
ahora que te quema el cuerpo
de todas las heridas que dejaste amor.
Ahora puedes llorar llenar un mar en soledad
o tratar de hacer girar atrás el tiempo
deshacer entero el universo
o quemar los versos que te dije alguna vez
que tu ausencia se me fue desgastando
y amanecer sin ti sin tenerle miedo a la tormenta
a esa que te inventas que me dejas en el alma
También puedes vivir dejando todo en el olvido
o cubrir con tu destino la locura
como sobrevive tu ternura cuando te desnudas
y te entregas en silencio.
Cuantas veces me abracé con el viento
y amanecer sin ti sin tenerle miedo a la tormenta
a esa que te inventas
que me dejas en el alma como un desafío.
Vuelves pero escondes la mirada
por si tus ojos desvelan secretos
que callas, que sueltas cuando llega la noche
y mi dilema no es la sombra que te espera
mi reto es luchar contra la pena que me queda
con los sueños que has borrado.
Uitdaging
Je komt te laat en zonder ziel
met een flintertje stem dat breekt
van zoveel leugens die op je lippen wegen
van een mond die me soms wil
en soms haat en de uitdaging begint
om weg te gaan en me alleen, koud te laten
en ik zweer dat ik heb geprobeerd je te begrijpen
maar je trots steekt mijn woede aan.
Vervloekt zij jouw schild en vervloekt mijn rust
vervloekt zij de woorden die de twijfels vergezellen
de keren dat je hebt gehuild in de herinneringen
die je uit angst hebt gewist
nu, wanneer de lucht verandert
wanneer het ontwaken niet meer van binnen pijn doet
nu, dat je lichaam brandt
van alle wonden die je achterliet, liefde.
Nu kun je huilen, een zee van eenzaamheid vullen
of proberen de tijd terug te draaien
het universum helemaal ongedaan maken
of de verzen verbranden die ik je ooit zei
dat je afwezigheid me heeft uitgeput
en ontwaken zonder jou zonder bang te zijn voor de storm
voor die storm die je verzint die me in de ziel achterlaat.
Je kunt ook leven door alles te vergeten
of met je bestemming de gekte te bedekken
hoe overleeft je tederheid wanneer je je blootstelt
en je in stilte overgeeft.
Hoe vaak heb ik me omarmd met de wind
en ontwaken zonder jou zonder bang te zijn voor de storm
voor die storm die je verzint
die me in de ziel achterlaat als een uitdaging.
Je komt terug maar verbergt je blik
voor het geval je ogen geheimen onthullen
die je verbergt, die je loslaat wanneer de nacht valt
en mijn dilemma is niet de schaduw die op je wacht
mijn uitdaging is vechten tegen de pijn die me rest
met de dromen die je hebt gewist.