Bir Dizi Iz (feat. Kolera)
Sagopa
Bak bu izler kalıcı, bıçaklar vardı sineme.
Dayanır canım acılara, söylemeyin anneme.
İzlerimdir gizlerim, yalnızken onları izlerim.
Hepsi birini canlandırır, ben öldürürüm.
İzlerime bakmayı sürdürürüm,
Kendimi hatalarıma güldürürüm,
Umutsuzluk çerağını söndürürüm,
Dehh düldülüm (dehhh) yolun açık olsun yolun
Öt bülbülüm duyulsun o güzel tonun
Yıllarımı paylaşan derince izler, beni izler,
Onları bir görseydiler, solardı benizler,
Ağlamaktan susuz kalırdı denizler,
Eskideki ahmaklıklarım, geleceğimi temizler...
Çorbamın tuzu biberi şaşkın, kaşıktan habersiz,
Bak bir aşık gömülür kefensiz.
Ölümden hızlı kaçar zaman sabırsız
Kimse değil ölümsüz herkes izli kimse değil izsiz herkes ıssız!
Yaralara bak, bu birinin değil birilerinin
İzi kalır birinin, o geçmeden izi kalır ötekinin
Hepimizin izi, bir dizi x2
Kolera
Sahte kahkahaların ortasında kalmışsam
Soğuk tiplerden nezle kapmışsam
Bende onlar kadar kaypak olmuşsam
Tamam sen konuş ben susam
Söylediklerim büyük amma, boyum bir tutam
Çift taraflı testere kestikçe artar debdebe
Düzlük olur ama engebe sen karışma dengeme
Bir gün izlerim geçer deme izlerin izler seni
Her gün her sene yeni izler bırakırsın yine
İçlerinde başlayıp gözlerinde sonlanıyor, ateş
Bilsen ne musibetlerim var ne nasihatlarım
Ne görmüşlüklerim var yok hiç görmemişliğim
Kimi için sade sesim bir kısar bir açarlar
Değerime paha biçerler bir biçer bir döverler
Bir hiçi böyle gömerler düşün ne yapardı Aliler Ömerler
Biz ne yaptık böyle be beyler
Boş iş boş şeyler,
Bir şeyler bir şeyler...
Şu yaralara bak, bu birinin değil birilerinin
İzi kalır birinin, o geçmeden izi kalır ötekinin
Hepimizin izi, bir dizi x2
A Series of Marks (feat. Kolera)
Sagopa
Look, these marks are permanent, there were knives in my chest.
I can endure the pain, don’t tell my mom.
I hide my tracks, I watch them when I’m alone.
They all bring someone back to life, I kill them.
I keep looking at my marks,
I laugh at my mistakes,
I extinguish the lamp of despair,
Dehh, my friend, may your path be clear.
Sing, nightingale, let that beautiful tone be heard.
The deep marks that share my years, they watch me,
If they could see them, their faces would pale,
The seas would run dry from crying,
My past foolishness cleanses my future...
The salt and pepper in my soup is confused, unaware of the spoon,
Look, a lover is buried without a shroud.
Time runs faster than death, it’s impatient.
No one is immortal, everyone leaves a mark, no one is without a mark, everyone is lonely!
Look at the wounds, these aren’t just one person’s,
One’s mark remains, the other’s mark stays after they pass.
We all have our marks, a series x2
Kolera
If I’m stuck in the middle of fake laughter,
If I’ve caught a cold from cold types,
If I’ve become as slippery as they are,
Alright, you talk, I’ll stay quiet.
What I say is big, but I’m just a little guy.
As we cut with a double-edged saw, the fuss increases.
It may be flat, but it’s bumpy, don’t mess with my balance.
Don’t say the marks will pass, they’ll track you down.
Every day, every year, you leave new marks again.
It starts within and ends in your eyes, fire.
If you knew the troubles I have, the advice I give,
The experiences I’ve had, I’ve never been blind to anything.
For some, my simple voice is sometimes quiet, sometimes loud.
They price my worth, sometimes they cut, sometimes they beat.
They bury a nothing like this, think about what Ali and Omar would do.
What have we done like this, gentlemen?
Empty work, empty things,
Something, something...
Look at these wounds, these aren’t just one person’s,
One’s mark remains, the other’s mark stays after they pass.
We all have our marks, a series x2