Bir Dizi Iz (feat. Kolera)
Sagopa
Bak bu izler kalıcı, bıçaklar vardı sineme.
Dayanır canım acılara, söylemeyin anneme.
İzlerimdir gizlerim, yalnızken onları izlerim.
Hepsi birini canlandırır, ben öldürürüm.
İzlerime bakmayı sürdürürüm,
Kendimi hatalarıma güldürürüm,
Umutsuzluk çerağını söndürürüm,
Dehh düldülüm (dehhh) yolun açık olsun yolun
Öt bülbülüm duyulsun o güzel tonun
Yıllarımı paylaşan derince izler, beni izler,
Onları bir görseydiler, solardı benizler,
Ağlamaktan susuz kalırdı denizler,
Eskideki ahmaklıklarım, geleceğimi temizler...
Çorbamın tuzu biberi şaşkın, kaşıktan habersiz,
Bak bir aşık gömülür kefensiz.
Ölümden hızlı kaçar zaman sabırsız
Kimse değil ölümsüz herkes izli kimse değil izsiz herkes ıssız!
Yaralara bak, bu birinin değil birilerinin
İzi kalır birinin, o geçmeden izi kalır ötekinin
Hepimizin izi, bir dizi x2
Kolera
Sahte kahkahaların ortasında kalmışsam
Soğuk tiplerden nezle kapmışsam
Bende onlar kadar kaypak olmuşsam
Tamam sen konuş ben susam
Söylediklerim büyük amma, boyum bir tutam
Çift taraflı testere kestikçe artar debdebe
Düzlük olur ama engebe sen karışma dengeme
Bir gün izlerim geçer deme izlerin izler seni
Her gün her sene yeni izler bırakırsın yine
İçlerinde başlayıp gözlerinde sonlanıyor, ateş
Bilsen ne musibetlerim var ne nasihatlarım
Ne görmüşlüklerim var yok hiç görmemişliğim
Kimi için sade sesim bir kısar bir açarlar
Değerime paha biçerler bir biçer bir döverler
Bir hiçi böyle gömerler düşün ne yapardı Aliler Ömerler
Biz ne yaptık böyle be beyler
Boş iş boş şeyler,
Bir şeyler bir şeyler...
Şu yaralara bak, bu birinin değil birilerinin
İzi kalır birinin, o geçmeden izi kalır ötekinin
Hepimizin izi, bir dizi x2
Een Reeks (feat. Kolera)
Sagopa
Kijk, deze sporen zijn blijvend, er waren messen in mijn borst.
Ik houd het vol, ook al doet het pijn, zeg het niet tegen mijn moeder.
Het zijn mijn sporen die ik verberg, als ik alleen ben kijk ik ernaar.
Ze brengen allemaal iemand tot leven, ik dood ze.
Ik blijf naar mijn sporen kijken,
Ik laat mijn fouten om me lachen,
Ik doof de kaars van wanhoop,
Dehh, mijn pad is vrij, je pad
Zing, nachtegaal, laat die mooie toon horen.
De diepe sporen die mijn jaren delen, kijken naar mij,
Als ze ze maar eens zouden zien, zouden onze gezichten verbleken,
Van het huilen zouden de zeeën dorst hebben,
Mijn domheden uit het verleden maken mijn toekomst schoon...
De zout en peper van mijn soep is verbaasd, nietsvermoedend met de lepel,
Kijk, een verliefde wordt begraven zonder lijkwade.
De tijd vlucht sneller dan de dood, ongeduldig.
Niemand is onsterfelijk, iedereen heeft sporen, niemand is spoorloos, iedereen is eenzaam!
Kijk naar de wonden, dit is niet van één, maar van velen.
De spoor blijft van één, voordat de ander passeert.
Onze sporen, een reeks x2
Kolera
Als ik vastzit tussen valse lachjes,
Als ik een verkoudheid heb van koude types,
Als ik net zo onbetrouwbaar ben als zij,
Oké, jij praat, ik zwijg.
Wat ik zeg is groot, maar ik ben maar een spriet.
Met de tweezijdige zaag groeit de drukte,
Het wordt vlak, maar het is hobbelig, meng je niet in mijn balans.
Zeg niet dat de sporen voorbijgaan, ze volgen je,
Elke dag, elk jaar laat je weer nieuwe sporen achter.
Ze beginnen in jou en eindigen in je ogen, vuur,
Als je wist welke tegenslagen ik heb, welke adviezen ik heb,
Wat ik heb gezien, ik heb nooit niets gezien.
Voor sommigen is mijn stem simpel, soms verlagen ze, soms verhogen ze.
Ze schatten mijn waarde, soms snijden ze, soms slaan ze.
Zo zouden ze een niets begraven, denk na, wat zouden Ali's en Ömer's doen?
Wat hebben wij gedaan, jongens?
Zinloze dingen, zinloze dingen,
Iets, iets...
Kijk naar die wonden, dit is niet van één, maar van velen.
De spoor blijft van één, voordat de ander passeert.
Onze sporen, een reeks x2