Yakın ve Uzak
1.Bölüm
Ben yakın sen uzak, ya sen yakınlarımda ben ırak,
Masiva bırak direk bileklerimden.
Rayihamı miske bezemek elzem, ben sözümden dönmem.
Aynalarımı çatlattım ben, darmadığın tuzla buz oldu içim,
Lakin ucuz atlattım ben.
Ya sen; terazilerce altın yüklenmiş gibisin,
Sen ah sen bir bilsen..
Keşke bilselerdi; herkesin tek hakkı var,
Ömrü altın sepeti sanma, sepete konulan,
En sonunda ruhsuz bir ceset olur sonunda.
Beklediğin bir medet olur dünya,
Ölüm üstünde bir iki anlık misafirdir ömür.
Bu neşenin sonudur elbet derin bi baş ağrısı,
Kahkahalar bugün senin, peki ya bundan sonrası?
Gün geçer ve dost göçer; azdır yandaş sayısı,
1 Ocak kışında gözün uzaktan izler mayısı.
[Nakarat]
Ben yakın sen uzak, ya sen yakınlarımda ben ırak,
Ansızın sızım yakardı en derinden.
Sana her kavuşmam elzem,
Ben bu yangını söndürmem.
Herkesin tek hakkı var,
Hem halime sorsalar anlar, beni yangın paklar.
Kor olur canım ağlar yetmez binbir ah..
2.Bölüm
Burası misal ülkesi masal misali bizler hayal kafilesi,
Her dalım çiçeklerimin annesi.
Ver beni bana geri kendimden kaldım beri.
İçim hasret yeri küheylan kaldı bi kemik bir deri.
Bir nefisle yıllar aldı kavgam, Kulak deldi argom,
Yeni bir umut kapına vardı Sagom.
Nasihatimin yanında hafif kalır domdom,
Neden her gece kafan zom, ateş barut misali sonun bom!
Ben yakın sen uzak ya sen yakınlarımda ben ırak,
Ne yol katetmeliymişim meğer düşümden,
Yakınlarında olmak istemedir içten, feryadıma gizlendim.
Herkesin tek hakkı var,
Hem halime sorsalar anlar, beni yangın paklar.
Kor alır canım ağlar, yetmez binbir ah..
[Nakarat]
Ben yakın sen uzak, ya sen yakınlarımda ben ırak,
Ansızın sızım yakardı en derinden,
Sana her kavuşmam elzem,
Ben bu yangını söndürmem.
Herkesin tek hakkı var,
Hem halime sorsalar anlar, beni yangın paklar.
Kor olur canım ağlar, yetmez binbir ah..
Proche et Loin
1. Strophe
Moi proche, toi loin, ou toi près de moi, moi éloigné,
Laisse tout ça, même mes poignets.
Embellir mon parfum avec de l'oud, c'est essentiel, je ne renonce pas à mes mots.
J'ai fissuré mes miroirs, mon intérieur est devenu un vrai désastre,
Mais je m'en suis sorti à bon compte.
Toi ; tu es comme si tu portais un poids d'or,
Si seulement tu savais...
Si seulement ils savaient ; chacun a un seul droit,
Ne crois pas que la vie est un panier d'or, ce qui y est mis,
Au final, c'est un corps sans âme qui reste.
Ce que tu attends, c'est un secours du monde,
La vie est juste un instant, un invité sur la mort.
C'est la fin de cette joie, c'est sûr, une profonde migraine,
Les rires sont à toi aujourd'hui, mais qu'en sera-t-il après ?
Les jours passent et les amis s'en vont ; le nombre d'alliés est rare,
Le 1er janvier, en hiver, tes yeux regardent de loin le mai.
[Refrain]
Moi proche, toi loin, ou toi près de moi, moi éloigné,
Soudain, ma douleur a brûlé au plus profond.
Chaque rencontre avec toi est essentielle,
Je ne peux pas éteindre ce feu.
Chacun a un seul droit,
Et si on me demandait, ils comprendraient, ce feu me purifie.
Mon âme pleure, mille soupirs ne suffisent pas..
2. Strophe
Ici, c'est le pays des contes, comme un conte, nous sommes une caravane de rêves,
Chaque branche est la mère de mes fleurs.
Rends-moi à moi-même, je suis resté en arrière.
Mon cœur est un lieu de désir, un cheval de bataille, juste une peau et des os.
Une lutte a pris des années avec un seul souffle, mon argot a percé les oreilles,
Une nouvelle espérance est arrivée à ta porte, Sagom.
À côté de mes conseils, le bruit de la cloche semble léger,
Pourquoi chaque nuit, ta tête est lourde, comme de la poudre à canon, la fin est explosive !
Moi proche, toi loin, ou toi près de moi, moi éloigné,
Je devrais parcourir tant de chemin, en fait, c'était un rêve,
Être près de toi est un désir profond, je me suis caché dans mes cris.
Chacun a un seul droit,
Et si on me demandait, ils comprendraient, ce feu me purifie.
Mon âme pleure, mille soupirs ne suffisent pas..
[Refrain]
Moi proche, toi loin, ou toi près de moi, moi éloigné,
Soudain, ma douleur a brûlé au plus profond,
Chaque rencontre avec toi est essentielle,
Je ne peux pas éteindre ce feu.
Chacun a un seul droit,
Et si on me demandait, ils comprendraient, ce feu me purifie.
Mon âme pleure, mille soupirs ne suffisent pas..