395px

Tuinman van Eden

Saint Avangeline

Gardener of Eden

I remember the taste of blood
Ran through my lips and turned the world red
Fell from heaven up above
Voiceless whispers entered my head
From the brush I could feel your soft stare
Serpentine wrapped around my hot skin
Through the roses I followed your call
Should've known this is how it would end

You know I'm crazy
You know I'm gone
You knew that lovin' me was nothin' short of wrong

I was your angel
Now I'm your God
Kneel before me and I will sing our love song

Run away from the place we called home
Cut our skin on the wild roses
Dance away under the fading Sun
Freedom imposes
Steal a kiss from her cherry lips
Wrap a hand 'round my darling's hips
Bite the apple and I insist you take my hand
Gardener of Eden
Gardener of Eden
We're doomed from the start
Gardener of Eden
Gardener of Eden

I remember the soft decay
Of our souls as we were cast away
Wilted roses in our hair
Sang me to sleep your voice was calm and fair

Every day my wings grew weak
Feathers torn I began to weep
What is this pain that I cannot bear?
She said my soul was in disrepair

They know we're crazy
They know we're gone
They know that nothin's stoppin' us from hell now

Now I'm your demon
Your lovely black swan
And I feel warm and safe and cared for
In your arms

Look away from the garden on fire
Golden gates begin to fuse
Always be my sweet wildflower
We've got nothin' to lose

Broken wings fall from my back
As the dirt begins to crack
Hold my waist as we fall below the garden oh gardener of Eden
We fell from the heavens, the earth could not hold us
Gardener of Eden
The embers below set our hearts aglow oh
Gardener of Eden

Tuinman van Eden

Ik herinner me de smaak van bloed
Stroomde door mijn lippen en kleurde de wereld rood
Viel uit de hemel daarboven
Stemloze fluisteringen drongen mijn hoofd binnen
Vanuit het struikgewas voelde ik je zachte blik
Slangachtig gewikkeld om mijn hete huid
Door de rozen volgde ik je roep
Had moeten weten dat dit zo zou eindigen

Je weet dat ik gek ben
Je weet dat ik weg ben
Je wist dat van mij houden niets minder dan verkeerd was

Ik was jouw engel
Nu ben ik jouw God
Kniel voor me en ik zal ons liefdeslied zingen

Ren weg van de plek die we thuis noemden
Snijd onze huid aan de wilde rozen
Dans weg onder de vervagende zon
Vrijheid dwingt ons
Stal een kus van haar kersenlippen
Wikkel een hand om de heupen van mijn schat
Bijt in de appel en ik dring aan dat je mijn hand neemt
Tuinman van Eden
Tuinman van Eden
We zijn vanaf het begin gedoemd
Tuinman van Eden
Tuinman van Eden

Ik herinner me de zachte verval
Van onze zielen terwijl we werden weggegooid
Verwelkte rozen in ons haar
Zongen me in slaap, je stem was kalm en eerlijk

Elke dag werden mijn vleugels zwakker
Veren gescheurd, ik begon te huilen
Wat is deze pijn die ik niet kan verdragen?
Ze zei dat mijn ziel in slechte staat was

Ze weten dat we gek zijn
Ze weten dat we weg zijn
Ze weten dat niets ons nu nog tegenhoudt om naar de hel te gaan

Nu ben ik jouw demon
Jouw mooie zwarte zwaan
En ik voel me warm, veilig en verzorgd
In jouw armen

Kijk weg van de brandende tuin
Gouden poorten beginnen te smelten
Wees altijd mijn zoete wilde bloem
We hebben niets te verliezen

Gebroken vleugels vallen van mijn rug
Terwijl de aarde begint te barsten
Hou mijn taille vast terwijl we onder de tuin vallen oh tuinman van Eden
We vielen uit de hemelen, de aarde kon ons niet vasthouden
Tuinman van Eden
De gloed onder ons laat onze harten oplichten oh
Tuinman van Eden

Escrita por: Lily Adeline Troutman