Cadena de Flores (Hana No Kusari) (Versión Latina)
El recuerdo de un adiós
Días lejanos que se van
Pinturas viejas en el desván
Que el tiempo encontrará
Acuarelas de amistad en rojo y gris
Y ahí estaré cada vez
Que al sonreír resista el amor
De ese cuadro que pintamos tú y yo
Corazón de un lienzo que no ha perdido su color
Si tus manos y el calor
Se funden con mis sueños hoy
¿Por qué morir?
No hay una razón no hay ningún por qué
Si morir y amar se enredan
Hilos del amor
Cadena de flores
Lloraré tu adiós y reirá el dolor
Pero amarte en esta vida es resistir
Luchar vencer la eternidad
Quedar en pie solo yo
El recuerdo de un adiós
Los días que pasan sin querer
Si nos falta algo por contar
Palabras que decir
Tu mirada que se pierde
Tan dispersa como el mar
Y a pesar de todo contigo seguiré
La armonía entrelazada de este amor
Tú y yo, canciones que brotarán del corazón
Y el sonido de tu voz
Cantará junto a la mía al fin
Y por una vez
Si hay una razón si hay algún porqué
Que morir y amar sean uno
Al unir la cadena de flores
Ríos de pasión llenarán mi mar
Y por cada piel mil lágrimas de amor
Y yo cantando junto a ti
La melodía sin fin
Si hay una razón si hay algún porqué
Que morir y amar sean uno
Hilos del amor
Cadena de flores
Lloraré tu adiós y reirá el dolor
Y seremos como pétalos en flor
Que van flotando sobre el mar
Y enredará este amor
Al fin, tú y yo y yo en ti
No romperá Dios, cadenas de una flor
Keten van Bloemen (Hana No Kusari) (Latijnse Versie)
De herinnering aan een afscheid
Verre dagen die voorbijgaan
Oude schilderijen op zolder
Die de tijd zal vinden
Aquarellen van vriendschap in rood en grijs
En daar zal ik zijn elke keer
Dat de liefde weerstaat bij het glimlachen
Van dat schilderij dat jij en ik maakten
Hart van een doek dat zijn kleur niet heeft verloren
Als jouw handen en de warmte
Samensmelten met mijn dromen vandaag
Waarom sterven?
Er is geen reden, er is geen waarom
Als sterven en liefhebben verstrengeld zijn
Draad van de liefde
Keten van bloemen
Ik zal huilen om jouw afscheid en de pijn zal lachen
Maar jou liefhebben in dit leven is weerstaan
Strijden, overwinnen de eeuwigheid
Alleen ik sta nog recht
De herinnering aan een afscheid
De dagen die voorbijgaan zonder het te willen
Als we iets te vertellen hebben
Woorden die gezegd moeten worden
Jouw blik die verdwijnt
Zo verspreid als de zee
En ondanks alles zal ik bij jou blijven
De harmonie verweven van deze liefde
Jij en ik, liedjes die uit het hart zullen ontspruiten
En het geluid van jouw stem
Zal eindelijk samen met de mijne zingen
En voor één keer
Als er een reden is, als er een waarom is
Dat sterven en liefhebben één mogen zijn
Bij het verenigen van de keten van bloemen
Stromen van passie zullen mijn zee vullen
En voor elke huid duizend tranen van liefde
En ik zing samen met jou
De eindeloze melodie
Als er een reden is, als er een waarom is
Dat sterven en liefhebben één mogen zijn
Draad van de liefde
Keten van bloemen
Ik zal huilen om jouw afscheid en de pijn zal lachen
En we zullen zijn als bloemblaadjes in bloei
Die drijven op de zee
En deze liefde zal verstrengelen
Eindelijk, jij en ik en ik in jou
Zal God niet breken, de ketens van een bloem