395px

Bloemenketting

Saint Seya Lost Canvas

Hana No Kusari

なくした色は
Nakushita iro wa
遠い日の記憶
tooi hi no kioku
古い絵の具の箱
Furui enogu no hako
そっと開ければ
Sotto akereba

幼い友が
Osanai tomo ga
いつも言ったよね
Itsumo itta yo ne
変わることない
Kawaru koto nai
あの笑顔
Ano egao

二人で夢を描いた
Futari de yume wo egaita
心のキャンバスまだ
Kokoro no KYANBASU mada
色褪せない
Iroasenai

君の手と僕の手を
Kimi no te to boku no te wo
重ねた日の
Kasaneta hi no
ぬくもり
Nukumori

人はなぜ
Hito wa naze
愛しさと憎しみを
Itoshisa to nikushimi wo
合わせ持っていつも
Awase motte itsumo
生きるのだろう
Ikiru no darou

喜びと悲しみを
Yorokobi to kanashimi wo
絡ませつむいだ
Karamase tsunaída
青春の永遠の絆
Seishun no eien no kizuna
花の鎖よ
Hana no kusari yo

過ぎ去った歌は
Sugisatta uta wa
遠い日の記憶
tooi hi no kioku
散らばったほとの葉
Chirabatta hotonoha
広い集め
Hiroi atsume

目も眩むような時を
Me mo kuramu you na toki wo
過ごした
Sugoshita
そばにいつも
Soba ni itsumo
君が言ったね
Kimi ga itta ne

二人で音を重ねた
Futari de oto wo kasaneta
胸の五線譜は
Mune no gosenfu wa
永遠に消えない
Eien ni kienai

二つの声が
Futatsu no koe ga
響き合う心の
Hibiki au kokoro no
ハーモニー
HAAMONII

神はなぜ
Kami wa naze
めぐり逢い
Meguriai
別れ行く運命を
Wakare yuku unmei wo
人に与えたのだろう
Hito ni ataeta no darou

溢れ出るこの涙
Afuredasu kono namida
川となり花の棺
Kawa to nari hana no hitsugi
乗せ流れてゆく
Nose nagarete yuku
永遠のメロディー
Eien no MERODII

人はなぜ
Hito wa naze
愛しさと憎しみを
Itoshisa to nikushimi wo
合わせ持っていつも
Awase motte itsumo
生きるのだろう
Ikiru no darou

喜びと悲しみを
Yorokobi to kanashimi wo
絡ませつむいだ
Karamase tsunaída
青春の永遠の絆
Seishun no eien no kizuna
花の鎖よ
Hana no kusari yo

神さえも
Kami sae mo
切れない
Kirenai

魂の
Tamashii no
花の鎖
Hana no kusari

Bloemenketting

De kleuren die verloren zijn
Zijn herinneringen van verre dagen
Een oude verfdoos
Als je die voorzichtig opent

Een jonge vriend
Zei altijd tegen me
Dat die glimlach
Nooit zal veranderen

Samen droomden we
Op het canvas van ons hart
Verbleekt nooit

Jouw hand en mijn hand
Op die warme dag
De warmte

Waarom heeft de mens
Zowel liefde als haat
Altijd in zich
Om te leven?

Vreugde en verdriet
Verweven in elkaar
De eeuwige band van de jeugd
Bloemenketting

De gezangen van weleer
Zijn herinneringen van verre dagen
Verspreide bladeren
Verzameld in de ruimte

In de verblindende tijd
Die we samen doorbrachten
Altijd aan je zijde
Zei je dat

Samen maakten we muziek
De notenbalk van ons hart
Verdwijnt nooit

Twee stemmen
Die samenkomen in de
Harmonie van ons hart

Waarom heeft God
De bestemming van
Ontmoetingen en afscheidingen
Aan de mens gegeven?

Deze tranen die overvloeien
Worden een rivier, een bloemenkist
Die mee stroomt
De eeuwige melodie

Waarom heeft de mens
Zowel liefde als haat
Altijd in zich
Om te leven?

Vreugde en verdriet
Verweven in elkaar
De eeuwige band van de jeugd
Bloemenketting

Zelfs God kan
Niet breken

De ketting van de
Zielenbloemen