'Nammuratè
Quan' sto sul e chiove, sto chiù sul
E allor torn a ret che pensier
Ma l'unico ricord' c'accumpare
E chill' ca fa chiù piacere o core
E si tu, solo tu, semp tu
Tengo voglia e to dicere
Quanta gente sta attuorno a me
Ma nun ce stai tu
Nammutarè, nammuratè, quann' pens a te
Pur rint a l'aria ritorn o sapor ra iere
Nammuratè, nammuratè quindic'anni ie e te
Chella pizza ce spurcava e vas' e pummarola
Pe paura e te fa verè cammenave luntan a me
E io comm'ero gelus'e te
O libr re ricord' e a fantasia
So chiù important e na fotografia
Nun è consum o tiemp ch'è passat'
Pecchè stu tiemp o libr l'ha fermat
Ropp' e te chi ho puteva sapè
Che er' tutt' difficile
Quanti cose ponn' cagnà
Ma l'ammor mio no
Nammutarè, nammuratè, quann' pens a te
Pur rint a l'aria ritorn o sapor ra iere
Nammutarè, nammuratè, nun ho può sapè
Ca rint a st'uocchie chiove ancor comme a primma vota
Soffr' ancora luntan' a te
Era aiere nammuratè
Frà cient'ann' so pazz e te
'Nammurate'
Cuando estoy parado y estoy chiove, estoy chiu en
Y allor rasgó un ret que pensier
Pero el único recordatorio de que acumulamos
Y chill' ca hace chiu placer o núcleo
Y tú, sólo tú, si
Yo mantengo el deseo y decir
¿Cuánta gente actúa ante mí?
Pero monja ahí estás
Nammutarè, nammuratè, quann' bolígrafos para ti
Pur rint a l'aria ritorn o sapor ra iere
Nammuratè, nammurate quince años y tú
Chella pizza ce purcava y vas' y pummarola
Pe miedo y haces verè cammenave luntan a mí
Y yo era Gelus y tú
O libr re re ricord' y fantasía
Sé chiù importante y na fotografía
Monja es consum o tiemp que es passat'
Pecchè stu tiemp o libr lo tiene fermat
Ropp y tú a quien puteeva conoce
Que todo es difícil
¿Cuántas cosas ponn' cagnà
Pero mi amor no es
Nammutarè, nammuratè, quann' bolígrafos para ti
Pur rint a l'aria ritorn o sapor ra iere
Nammutarè, nammuratè, monja ho puede saber
Ca rint a st'uocchie chiove todavía comme a primma vota
Seguiré sufriendo Luntan' para ti
Era aiere nammuratè
Frà cient'ann' so pazz y usted
Escrita por: Sal Da Vinci / Vincenzo D\'Agostino